Monday, 29 April 2013

Cliff House In Calpe, Alicante, Spain by Fran Silvestre Arquitectos

Calpe, Alicante, Spain


   Reposted from www.fransilvestrenavarro.com:
   (text by Fran Silvestre Arquitectos)

   "... We like the virtue of architecture which makes possible constructing a house on air, walking on water... An abrupt plot of land overlooking the sea, where what is best is to do nothing. It invites to stay. A piece that respects the land's natural contour is set in it. Above, a shadow, the house itself, looking calmly at the Mediterranean. Under the sun, the swimming-pool brings us closer to the sea, it becomes a quiet cove. In the inflection point, the stairway proposes a evocative path, a garden in the basement... 
   Due to the steepness of the plot and the desire to contain the house in just one level, a three-dimensional structure of reinforced concrete slabs and screens adapting to the plot's topography was chosen, thus minimizing the earthwork. This monolithic, stone-anchored structure generates a horizontal platform from the accessing level, where the house itself is located. The swimming-pool is placed on a lower level, on an already flat area of the site. 
   The concrete structure is insulated from the outside and then covered by a flexible and smooth white lime stucco. The rest of materials, walls, pavements, the gravel on the roof... all maintain the same colour, respecting the traditional architecture of the area, emphasizing it and simultaneously underlining the unity of the house..."
                                                                   


   Αναδημοσίευση από www.fransilvestrenavarro.com:
   (κείμενο από τους Fran Silvestre Arquitectos)

   " ...Μας αρέσει η αρετή της αρχιτεκτονικής που καθιστά δυνατή την κατασκευή ενός σπιτιού στον αέρα, το περπάτημα στο νερό... Ένα απότομο οικόπεδο με θέα τη θάλασσα, όπου το καλύτερο είναι να μην κάνεις τίποτα. Σε προσκαλεί να μείνεις. Ένα οικοδόμημα που σέβεται το φυσικό περίγραμμα του οικοπέδου βρίσκεται σε αυτό. Πάνω, μια σκιά, το ίδιο το σπίτι, κοιτάζει ήρεμα στην Μεσόγειο. Κάτω από τον ήλιο, η πισίνα μας φέρνει πιο κοντά στη θάλασσα, γίνεται ένας ήσυχος όρμος. Στο σημείο καμπής, η σκάλα προτείνει μια υποβλητική διαδρομή, έναν κήπο στο υπόγειο ... 
   Λόγω της κλίσης του οικοπέδου και της επιθυμίας να περιοριστεί το σπίτι σε ένα μόνο επίπεδο, επιλέχτηκε μια τρισδιάστατη κατασκευή από πλάκες οπλισμένου σκυροδέματος προσαρμοσμένες στην τοπογραφία του οικοπέδου, ελαχιστοποιώντας έτσι το σκάψιμο. Αυτή η μονολιθική, αγκυροβολημένη πέτρινη κατασκευή δημιουργεί μια οριζόντια πλατφόρμα από το επίπεδο πρόσβασης, όπου βρίσκεται το σπίτι. Η πισίνα βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο, σε μια ήδη επίπεδη περιοχή του οικοπέδου. 
   Η τσιμεντένια κατασκευή είναι μονωμένη εξωτερικά και στη συνέχεια καλύπτεται από ένα απαλό λευκό ασβέστη. Το υπόλοιπο των υλικών, τοίχοι, πεζοδρόμια, το χαλίκι στη στέγη ... όλα διατηρούν το ίδιο χρώμα, σεβόμενα την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής, τονίζοντας και ταυτόχρονα υπογραμμίζοντας την ενότητα του σπιτιού..."










If you liked this post, you might also like the following:
                                                              

Αν σας άρεσε αυτή η ανάρτηση, πιθανότατα θα σας αρέσουν επίσης τα παρακάτω:



"Nettleton 198": a SAOTA Masterpiece in Cape Town, South Africa 








Infinite Blue... 






Casa Colunata: The Architecture of Curved Lines


  


(photos taken from fransilvestrenavarro.com)

Friday, 26 April 2013

"The Whole Of The Moon" - The Waterboys





If you liked this poxt, you might enjoy the following one:
                                                                 

Αν σας άρεσε αυτή η ανάρτηση, πιθανόν να απολαύσετε και την ακόλουθη:
(photo taken via tumblr.com)

Monday, 22 April 2013

Anchors Aweigh!

 

  • Etro Slim-Fit Cotton-Twill Trousers
  •   Sunspel Striped Cotton T-Shirt
  • Lanvin Two-Tone Suede and Patent-Leather Sneakers
  • Persol Polarised Foldable 714 52 Acetate Sunglasses
 (photos taken from mrporter.com)



Friday, 19 April 2013

Sweethearts: Bespoke Candy & Treats


   In our daily lives we come across many people and we believe that in order to establish good communication and cooperation, courtesy is needed primarily. In a recent search Gus and I did for goodies and treats that we will offer in a call for our baby`s birth, we discovered a wonderful effort, full of inspiration, coming from two young people, Constantine and Nafsica, who are the creators behind the "Sweethearts'' trademark (www.sweethearts.gr).
   Upon contacting them, they responded
to our questions immediately and in a truly explanatory spirit with great kindness and for this reason we decided to publicize their work.
                                                                                          

     Στην καθημερινότητα μας ερχόμαστε σε επαφή με πολλούς ανθρώπους και αυτό που θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρχει για μια καλή επικοινωνία και συνεργασία είναι πρωτίστως η ευγένεια. Σε πρόσφατη αναζήτηση που κάναμε ο Gus και εγώ για τις λιχουδιές και τα κεράσματα που θα προσφέρουμε σε κάλεσμα για τον ερχομό του μωρού μας, ανακαλύψαμε μια θαυμάσια προσπάθεια, γεμάτη έμπνευση από 2 νέους ανθρώπους, τον Κωνσταντίνο και την Ναυσικά, που είναι οι δημιουργοί πίσω από την επωνυμία ''Sweethearts''(www.sweethearts.gr).
  Στην επαφή που είχαμε ανταποκρίθηκαν άμεσα και επεξηγηματικά στα ερωτήματα μας, με εξαιρετική ευγένεια, και γι αυτόν τον λόγο αποφασίσαμε να σας κάνουμε γνωστή τη δουλειά τους.

(photos via sweethearts.gr)

The Greenhouse Effect


  • Michael Kors Stretch-wool crepe dress
  • Bottega Veneta Bow-embellished leather pumps
  • Bottega Veneta The Knot intrecciato satin clutch
  • Prism Capri cat eye acetate sunglasses
(photos taken from net-a-porter.com)

Friday, 12 April 2013

Movie Of The Week: "Blow-Up" (1966)

    "Blow-Up" is the 1966 Michelangelo Antonioni`s cult film that won the 1967 Palme d'Or Award in Cannes. This mod masterpiece is a colourful depiction of the "swinging London" era of the `60s, filled with images of mini skirts, go-go clubs, cool `60`s fashion and overwhelming sensuality and sexuality.  The film was Antonioni`s huge success and is considered as one of the most influential movies of the 20th century.
   The main character is a glamorous photographer, who feels bored in his narcissistic life of fashion and easy sex but  his world is shattered when he notices that he may have accidentally photographed a murder.
    Herbie Hancock contributed the jazzy score, capturing the vibe of "swinging London" with grooves that create bluesy moods on the slow pieces and funky ones on the up-tempo tracks, while the Yardbirds, with Jimmy Page & Jeff Beck, contribute the rock`n`roll moment and actually appear on film.
                                                                                           

   To "Blow-Up" είναι η cult ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι του 1966, που κέρδισε το βραβείο του "Χρυσού Φοίνικα" το 1967 στις Κάννες. Αυτό το mod αριστούργημα είναι μια γλαφυρή απεικόνιση της εποχής του "Swinging London" των `60s, γεμάτη με εικόνες από μίνι φούστες, go-go clubs, cool μόδας των `60`s και ακαταμάχητο αισθησιασμό και σεξουαλικότητα. Η ταινία ήταν μια τεράστια επιτυχία του Αντονιόνι και θεωρείται μια από τις πλέον επιδραστικές ταινίες του 20ου αιώνα.


    Ο κύριος χαρακτήρας είναι ένα λαμπερός φωτογράφος, ο οποίος αισθάνεται να βαριέται στη ναρκισσιστική του ζωή της μόδας και του εύκολου σεξ, αλλά ο κόσμος του γκρεμίζεται όταν αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να έχει φωτογραφήσει κατά λάθος μια δολοφονία.



     Ο Herbie Hancock συνεισέφερε την τζαζ μουσική του soundtrack, πιάνοντας την ατμόσφαιρα του "swinging London" με μουσικές που δημιουργούν μελαγχολική διάθεση στα αργά κομμάτια και funky διάθεση στα πιο ρυθμικά, ενώ οι Yardbirds, με τον Jimmy Page και τον Jeff Beckσυνεισφέρουν την
rock`n`roll στιγμή και εμφανίζονται και πραγματικά στην ταινία.



ENJOY THE MOVIE TRAILER
                                                           
ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ ΤΡΕΪΛΕΡ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ



(photos taken via listal.com &  oldhollywood.tumblr.com and gifs via gifdaygif.blogspot.com)

Wednesday, 10 April 2013

F.C. Gundlach: The Master Of Modern Fashion Photography

Paris, 1962
   Reposted from  www.goethe.de:

   "..."A fashion photo has to reflect the spirit of the times.” And the spirit of the times was exactly the thing F.C. Gundlach had an unfaltering instinct for... 
   ...F.C. Gundlach ranks as the most significant fashion photographer of Germany's post-war years. His name has gone down in the pages of fashion history and even today he still wields great influence on photography in Germany – as an initiator of exhibitions, a collector and as a patron...
   ...If the 50s were the decade of the lady of elegance, of sophisticated clothes and haute couture, then the 60s heralded in the desire for political change, emancipation and the age of the prêt-à-porter collection ... Alongside the photo-article approach he also became much more inspired by the fine arts – op-art and pop-art being two genres that he, as a collector of art, focused on...."

   F.C. Gundlach’s fashion photographs of the 1950s, `60s and `70s that dealt again and again with social phenomena and current trends in visual arts, achieved iconic status, left their original context behind them and found their way into museums and collections.
                                                                                          

   Αναδημοσίευση από το www.goethe.de 
  
"..."Μια φωτογραφία μόδας πρέπει να αντανακλά το πνεύμα των καιρών.". Και το πνεύμα των καιρών ήταν ακριβώς αυτό για το οποίο ο F.C. Gundlach είχε αλάθητο ένστικτο ...
    ... Ο
F.C. Gundlach κατατάσσεται ως ο πιο σημαντικός φωτογράφος μόδας της μεταπολεμικής Γερμανίας. Το όνομά του έχει καταχωρηθεί στις σελίδες της ιστορίας της μόδας και ακόμη και σήμερα ο ίδιος εξακολουθεί να ασκεί μεγάλη επιρροή στο χώρο της φωτογραφία στην Γερμανία - ως εμπνευστής εκθέσεων, συλλέκτης και ευεργέτης...
    ... Αν η δεκαετία του '50 ήταν η δεκαετία της κυρίας με κομψότητα, των σοφιστικέ ρούχων και της υψηλής ραπτικής, τότε η δεκαετία του '60 προανήγγειλε στην επιθυμία για πολιτική αλλαγή, χειραφέτηση και την εποχή του έτοιμου ενδύματος... Παράλληλα με την προσέγγιση του ρεπορτάζ μόδας, εμπνεύστηκε επίσης από τις καλές τέχνες - η op-art και η pop-art είναι δύο είδη στα οποία ο ίδιος, ως συλλέκτης της τέχνης, επικεντρώθηκε.... "

   Οι φωτογραφίες μόδας του F.C. Gundlach της δεκαετίας του 1950, `60 και` 70 που επανειλημμένα ασχολήθηκαν με τα κοινωνικά φαινόμενα και τις τρέχουσες τάσεις στις εικαστικές τέχνες, απέκτησαν εμβληματική θέση και αφήνοντας το αρχικό τους πλαίσιο πίσω, βρήκαν τον δρόμο τους σε μουσεία και συλλογές.

Paris, 1962

Paris, 1962


Hamburg, 1966

Brazilia, 1964

Gizeh/Egypt, 1966

Vouliagmeni/Greece, 1966

Berlin, 1965

Paris, 1966
(photos taken from www.fcgundlach.de)

Monday, 8 April 2013

"The Day That Margaret Thatcher Dies"- Peter Wylie

Written by GUS


    I`m not the kind of person who would celebrate a death, but in Maggie`s case I have to admit that the news of her death was received with mixed emotions by the world, since she was the public figure that people, particularly in Great Britain, loved to hate.
   Take Peter Wylie for example, the British songwriter and singer/guitarist of (The Mighty) Wah!, who wrote this song, which sounds like the Troggs` "Wild Thing" or Iggy Pop`s cover of "Louie, Louie", with lyrics that celebrate Margaret Thatcher`s death:



 "The Day That Margaret Thatcher Dies (A Party Song)"- Peter Wylie
 
"...WHEN MARGARET THATCHER DIES, THERE WILL BE NO TEARS
SAVE YOUR SORROW FOR THE PEOPLE THAT SHE STOMPED FOR YEARS,
SHE TORTURED NORTH OF WATFORD WITH A VICIOUS HATE,
SO WHEN MARGARET THATCHER DIES
LET'S CELEBRATE
 
(AND I SAY)
HEY HO, HERE WE GO
TELL EVERYBODY THAT WE KNOW, SHE'S GONE!
COLOUR ME WITH LOVE, BUILD A BONFIRE
 PAINT THE SKY, COME ON DOWN, I'LL TELL YOU WHY, SHE'S GONE AND NOBODY CRIES...  
THE DAY THAT MARGARET THATCHER DIES, THE DAY THAT MARGARET THATCHER DIES

YOU WANNA GIVE HER A STATE FUNERAL?, WELL THAT'S JUST GREAT,
IRONIC,COS SHE LEFT US IN A SORRY STATE, I PROTEST!, IT'S MONEY WASTED,
BUILD A SCHOOL INSTEAD, THE ONLY REASON THAT I'LL GO IS TO MAKE SURE SHE'S DEAD..."



   Δεν είμαι από αυτούς που θα γιόρταζαν ένα θάνατο, αλλά στην περίπτωση της Maggie οφείλω να ομολογήσω ότι η είδηση ​​του θανάτου της έγινε δεκτή με ανάμεικτα συναισθήματα από τον κόσμο, δεδομένου ότι ήταν το δημόσιο πρόσωπο που οι άνθρωποι, ιδίως στη Μεγάλη Βρετανία, αγαπούσαν να μισούν.
    Πάρτε τον Peter Wylie, για παράδειγμα, τον Βρετανό συνθέτη και τραγουδιστή / κιθαρίστα των (The Mighty) Wah, ο οποίος έγραψε αυτό το τραγούδι, που ακούγεται σαν το "Wild Thing"
των Troggs ή τη διασκευή  του"Louie, Louie" από τον Iggy Pop, με στίχους που γιορτάζουν το θάνατo της Μάργκαρετ Θάτσερ (!):

 "The Day That Margaret Thatcher Dies (A Party Song)"- Peter Wylie

 "... Όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ πεθάνει, δεν θα υπάρξουν δάκρυα,
κρατήστε τη θλίψη σας για τους ανθρώπους που τσαλαπάτησε για χρόνια,
βασάνισε το βορρά του Watford με μοχθηρό μίσος,
Έτσι, όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ πεθάνει, Ας γιορτάσουμε

(Και  λέω)

HEY HO, εμπρός πάμε,
Πείτε σε όλους όσους γνωρίζουμε: ΕΦΥΓΕ, χρωματίστε με με αγάπη, στήστε την πυρά,
ζωγραφίστε τον ουρανό, ελάτε κάτω, εγώ θα σας πω γιατί, ΈΦΥΓΕ και κανείς ας μην κλάψει,
Την ημέρα που η Μάργκαρετ Θάτσερ πεθάνει, την ημέρα που η Μάργκαρετ Θάτσερ πεθάνει

Θέλετε να της κάνετε μια κρατική κηδεία; Μάλιστα!
Ειρωνικό, μια και μας άφησε ένα αξιολύπητο κράτος, Διαμαρτύρομαι!,  
Είναι χαμένα χρήματα, χτίστε ένα σχολείο αντί γι`αυτό, 
 ο μόνος λόγος που θα πάω είναι ότι πέθανε για να βεβαιωθώ... "

(photo taken from time.com)

Sunday, 7 April 2013

"The Sea" by Phillip Barlow (Oil On Canvas)

"Summer Relations"
   Reposted from www.thejealouscurator.com:
   
   "...You can almost feel the warmth of the sun, and smell the salty sea air, can’t you? These paintings {yes, paintings?!} are by South African artist Philip Barlow. Realistic, but not… like an old, out of focus photograph...."
                                                              

    Αναδημοσίευση από το www.thejealouscurator.com:

   "...μπορείς σχεδόν να αισθανθείς την θερμότητα του ήλιου και να μυρίσεις τον αλμυρό θαλασσινό αέρα, έτσι δεν είναι; Αυτοί οι πίνακες (ναι, πίνακες!) είναι του νοτιοαφρικανού καλλιτέχνη Philip Barlow. Ρεαλιστικοί, αλλά και όχι... σαν παλιά θολή φωτογραφία..."

"Delight"

"Anticipation"

"Discuss"

"Savor"

"Radiate"


"Sea Of Glass"

"When Boys And Girls"

"Young Life Mid-Afternoon"
(photos taken from philipbarlow.com)

Tuesday, 2 April 2013

All in my mind (XIV): Rocking Sheep!

Written by GUS



   As you may have guessed by our previous post (click here to read it), a major change took place in our lives and nowadays it`s all about pampering and caring. Moreover, music in our home has adjusted to the new circumstances, so I`ve compiled some of my favourite tunes that sound like modern-day lullabies to me and definitely are the solution to insomnia. 
   Bands like The Clash, Smiths, Jesus & The Mary Chain or Velvet Underground and artists like Serge Gainsbourg, Iggy Pop, Nick Cave and many more are included in this special compilation which is appropriate for newborns as well as their parents!
     As I always do, I have to point out that "... in this blog`s music column a fictional collection is offered, with its cover, fully conceived by me, not for downloading but only for listening (and that`s why it`s entitled "All in my mind"!!!), in the form of a playlist, through the Grooveshark player.
   The speed of transitions from song to song or any "crashes" depend on the speed of your internet connection..."
Just click on "play" and enjoy...
                                                                               

   Όπως ίσως να έχετε καταλάβει από την προηγούμενη ανάρτησή μας (πατήστε εδώ για να την δείτε), μια τεράστια αλλάγή έλαβε χώρα στη ζωή μας και πλέον αυτές οι μέρες έχουν να κάνουν με (παρα)χάϊδεμα και φροντίδα. Επιπλέον, η μουσική στο σπίτι μας έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και γι`αυτό συγκέντρωσα μερικά από τα αγαπημένα μου κομμάτια, που ηχούν σαν σύγχρονα νανουρίσματα σε εμένα και σίγουρα είναι η λύση στις αϋπνίες.
   Μπάντες όπως οι Clash, οι Smiths, οι Jesus & The Mary Chain ή οι Velvet Underground και καλλιτέχνες όπως οι Serge Gainsbourg, Iggy Pop, Nick Cave και πολλοί άλλοι συμπεριλαμβάνονται σε αυτή την ειδική συλλογή, που είναι κατάλληλη για νεογέννητα, αλλά και για τους γονείς τους!
   Όπως πάντα, πρέπει να επισημάνω ότι: "...σε αυτή τη στήλη προτείνεται μια πλήρης κατά φαντασίαν συλλογή, με το εξώφυλλό της, εξ ολοκλήρου έμπνευσής μου, χωρίς όμως να προσφέρεται για downloading, αλλά μόνο για ακρόαση (γι` αυτό εξάλλου και η στήλη ονομάζεται "All in my mind"!!!), με τη μορφή μιας playlist, μέσω του player του Grooveshark.
  Η ταχύτητα εναλλαγής των τραγουδιών ή τυχόν "κολλήματα" θα εξαρτώνται από την ταχύτητα της σύνδεσής σας."
Εσείς απλά πατήστε το play και απολαύστε.

Playlist
  1. "Psycho Candy" - Jesus & The Mary Chain
  2. "Can`t Get It Out Of My Head" - Telekinesis
  3. "Dirty Old Town" - Black Rebel Motorcycle Club
  4. "Please, Please, Please, Let Get What I Want " - Smiths
  5. "In A Manner Of Speaking" - Nouvelle Vague
  6. "Je Ne T`Aime Plus" - Manu Chao
  7. "Lemon Tree" - Herb Alpert (Thievery Corporation remix)
  8. "Departures" - The Karminsky Experience
  9. "Playground Love" - Air
  10. "No Surprises" - Radiohead
  11. "Sunday Morning" - Velvet Underground
  12. "Here Comes The Sun" - Nina Simone
  13. "The Look Of Love" - Dusty Springfield
  14. "Nothing To Lose" - Claudine Longet
  15. "La Javanaise" - Serge Gainsbourg
  16. "Death Is A Star" - The Clash
  17. "Sea Of Love" - Iggy Pop
  18. "Dream A Little Dream Of Me" - Vassilikos
  19. "All The Pretty Horses" - Nick Cave
  20. "Saudade" - Love & Rockets
  21. "Spanish Bombs" - Brady Harris
  22. "Cradle Song" - Shriekback
  23. "The Ballad Of Sarah & Jack" - David Holmes
  24. "Green Green Grass Of Tunnel" - Mum
(pre-edited photo taken via d-sign.de)

Monday, 25 March 2013

24-03-2013: Life...


"...Hello Daddy, Hello Mom, 
I'm your Ch-Ch-Ch-Ch-Ch-Cherry Bomb
Hello world, I'm your wild girl, 
I'm your Ch-Ch-Ch-Ch-Ch-Cherry Bomb..."

"Cherry Bomb" by Dakota Fanning & Kristen Stewart 
(cover of The Runaways 1976 song)



"...Γεια σου Μπαμπάκα, Γεια σου Μαμά,
Είμαι το Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυναμιτάκι σου,
Γεια σου κόσμε, Είμαι το άγριο κοριτσάκι σου,
Είμαι το Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυναμιτάκι σου..."

 "Cherry Bomb" από τις  Dakota Fanning & Kristen Stewart 
(διασκευή του τραγουδιού των The Runaways του 1976)

(photo owned by www.rounduptheusualsuspects.blogspot.gr)

Tuesday, 12 March 2013

"Afghanistan - Touch Down In Flight" by Lucas & Salome Augustin: The Human Side of Life


      All of you, who either know us in person or have regularly followed this blog during its first year online, should be aware by now that "Round Up The Usual Suspects" is nothing but our amateur endeavor to post about anything that strikes us or stands out as genuine and intriguing. Today`s post proudly marks our first "journalistic approach" on a subject that is definitely worth sharing on the net with you all. For us, it all started when our friend Nick K. e-mailed us a one-word-message, "Afghanistan", with a link to a short film.
     Ask yourselves what truly comes to mind when you think of Afghanistan: Taliban, war, terrorism, violence, bomb explosions and pictures of military interventionn. As Wikipedia quotes about the country`s recent history: "Three decades of war made Afghanistan one of the world's most dangerous countries, including the largest producer of refugees and asylum seekers", enough years to erase any images of beauty and dignity concerning this country from global memory.
     German journalist, photographer and filmmaker Lukas Augustin, who had lived in Kabul from 2006 to 2008, volunteering for a humanitarian aid organisation, returned to Afghanistan in 2011 with his wife, photographer Salome Augustin and together they co-produced a short film entitled "Afghanistan-TouchDown In Flight". This video, just under six minutes in length, left us speechless and stunned by the power and the beauty of the intimate shots of people and landscape, the images of an Afghanistan so peaceful and different from the one shown by the western media, as well as mesmerised by the original soundtrack composed by Lisa-Maria Puy. We were so emotionally charged that we felt compelled to dig a bit deeper and try to find the story of the people behind it.
    Their rare talent to see beneath the surface was obvious. Their intention was to capture the beauty and the essence of real-life people in Afghanistan, showing the world "...that there is beauty and life in their country that is worth hoping for and not to give up on the future...", as they stated in an interview for the online edition of The AtlanticMagazine. In the same interview they also explained that: "...Afghanistan for most foreigners appears in disguise. Many westerners portray Afghans either as noble savages or evil terrorists. Why is that? In order to portray Afghanistan beyond the surface, or beyond the limited view we have on this country and its people, you need to build trust, and to get this trust you need to get on eye level with the Afghans and show them respect and sometimes just a few gestures of spending time for a few cups of tea. Learning the language during the first two years I lived there was one of the best investments I could make. It opened many homes for us and helped us to understand the views of the people... Many Afghans are disillusioned about the foreign involvement, some are even afraid to meet foreigners because they can make them become a target for the Taliban. So when we met they were often suspicious at first, but after talking with them in their language, they became much more open. Most of the images, we shot as we came across them, because we want to show pictures out of daily life as it is. We didn't want to use a narrator, instead we sometimes ask the people to look into the camera. We wanted the viewer to feel approached by the direct look but to leave it open to everybody to react on that in his own way...".
      This great short film was initially featured in the iPad edition of the Süddeutsche-Zeitung Magazin and the online edition of The Atlantic Magazine and TheWashington Post. It has grown into an enormous internet success, receiving many awards and worldwide media recognition and just recently Salome & Lukas Augustin were nominated for the CNN Journalist Award. The Germany-based filmmaker couple has also founded "Augustin Pictures" production company and has covered stories in Somalia and Congo. Their latest project is "The Hard Places", a documentary about the extraordinary journey of Dr. Tom Little, who was posthumously awarded the Presidential Medal of Freedom by U.S.A. President Obama, the highest honor bestowed upon any U.S. citizen. in recognition of his life’s work and sacrifice in Afghanistan.


     We found all these so intriguing that we decided to get in touch with Lucas & Salome Augustin, so we emailed them and to our surprise they contacted us from Kabul, Afghanistan, where they are currently shooting their latest documentary and they honoured us with their answers to a couple of our questions, exclusively for "Round Up The Usual Suspects":

     Question: We understand that there was enormous feedback and mostly positive reactions. After all this time, do you think that the part of the viewers that were negative about your work are finally convinced that behind this piece of art there was nothing hidden but the best of intentions?
     Answer: I think we got very few negative reactions on this piece. Some people for example didn't like the dolly shots but we used it in a way of having this feeling of a flight through Afghanistan. Other people were upset about the verse from Ecclesiastes that we started the film with saying that we shouldn't use a verse from the Bible in a Muslim context. We believe in the common humanity and that all people are created equal and I think we didn't try to divide the world in good and evil but we wanted to show the human side of Afghanistan that is often neglected in the Western media.
    Question (for Salome): When you finally visited Afghanistan in person, what you saw there, was it different to what Lukas had told you about this country and its people or had he succeeded in being precise in his narrations?
    Answer: I actually arrived a week earlier before Lukas came. I stayed in a very Afghan area and I visited a lot of local families that a friend of Lukas got me in touch with. I think hearing and reading about a place is always different from actually experiencing and seeing it for yourself and going there made my picture of Afghanistan much more complete.

A picture is worth a thousand words. 
Watch the amazing "Afghanistan - Touch Down In Flight" video below. 
IIf for any reason the embedded video is not working, view on Vimeo, by clicking here.




Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
Δείτε το καταπληκτικό βίντεο "Afghanistan - Touch Down In Flight" παραπάνω.
Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν παίζει, δείτε το απευθείας στο Vimeo, πατώντας εδώ.

     Όλοι εσείς, που είτε μας γνωρίζετε προσωπικά είτε έχετε παρακολουθήσει τακτικά αυτό το blog κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της διαδικτυακής του ζωής, θα πρέπει να έχετε αντιληφθεί μέχρι τώρα ότι το Round Up The Usual Suspects" δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η ερασιτεχνική απόπειρά μας να γράψουμε για οτιδήποτε μας εντυπωσιάζει ή ξεχωρίζει ως πρωτότυπο και ενδιαφέρον. Η σημερινή μας ανάρτηση με υπερηφάνεια σηματοδοτεί την πρώτη μας “δημοσιογραφική προσέγγιση” σε ένα θέμα που σίγουρα αξίζει να μοιραστούμε στο δίκτυο με όλους σας. Για εμάς, όλα ξεκίνησαν όταν ο φίλος μας Nίκος Κ. μας έστειλε με email ένα μονολεκτικό μήνυμα, τη λέξη "Αφγανιστάν", με ένα σύνδεσμο για μια ταινία μικρού μήκους.
     Αναρωτηθείτε τι πραγματικά σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε το Αφγανιστάν: Ταλιμπάν, πόλεμος, τρομοκρατία, βία, εκρήξεις βομβών και εικόνες στρατιωτικής επέμβασης. Όπως αναφέρεται στην Wikipedia για την πρόσφατη ιστορία της χώρας: "Τρεις δεκαετίες πολέμου έκαναν το Αφγανιστάν μια από τις πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου και την μεγαλύτερη παραγωγό προσφύγων και αιτούντων άσυλο", χρόνος αρκετός δηλαδή, ώστε να σβήσουν οι σχετικές με αυτή τη χώρα εικόνες ομορφιάς και αξιοπρέπειας από την παγκόσμια μνήμη.

    Ο Γερμανός δημοσιογράφος, φωτογράφος και σκηνοθέτης Lukas Augustin, που είχε ζήσει στην Καμπούλ από το 2006 έως το 2008 προσφέροντας υπηρεσίες ως εθελοντής σε μια ανθρωπιστική οργάνωση, επέστρεψε στο Αφγανιστάν το 2011 με τη σύζυγό του, φωτογράφο Salome Augustin και γύρισαν μαζί μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Afghanistan-TouchDown In Flight". Αυτό το βίντεο, συνολικής διάρκειας μόλις κάτω από έξι λεπτά, μας άφησε άφωνους και έκπληκτους από τη δύναμη και την ομορφιά των κοντινών πλάνων των ανθρώπων και του τοπίου, των εικόνων ενός Αφγανιστάν τόσο γαλήνιου και διαφορετικού από αυτό που προβάλλεται από το δυτικά μέσα, καθώς επίσης και μαγεμένους από το πρωτότυπο soundtrack που συνέθεσε η Lisa-Μαρία Puy. Νιώσαμε τόσο συναισθηματικά φορτισμένοι που αποφασίσαμε να σκάψουμε λίγο βαθύτερα και να προσπαθήσουμε να βρούμε την ιστορία των ανθρώπων πίσω από αυτή την ταινία.
    Το σπάνιο ταλέντο τους να βλέπουν κάτω από την επιφάνεια ήταν προφανές. Η πρόθεσή τους ήταν να συλλάβουν την ομορφιά και την ουσία της πραγματικής ζωής των ανθρώπων του Αφγανιστάν, δείχνοντας στον κόσμο "...ότι υπάρχει ομορφιά και ζωή στη χώρα τους, τέτοια που αξίζει να ελπίζουν και να μην εγκαταλείψουν για το μέλλον..." , όπως δήλωσαν σε συνέντευξή τους στην διαδικτυακή έκδοση του περιοδικούThe Atlantic. Στην ίδια συνέντευξη εξήγησαν επίσης ότι: "...το Αφγανιστάν στους περισσότερους ξένους εμφανίζεται μεταμορφωμένο. Πολλοί δυτικοί απεικονίζουν τους Αφγανούς είτε ως ευγενείς αγρίους ή ως κακούς τρομοκράτες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για να απεικονιστεί το Αφγανιστάν πέρα από την επιφάνεια ή πέρα από την περιορισμένη άποψη που έχουμε για τη χώρα αυτή και το λαό της, θα πρέπει να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη και για να λάβουμε αυτή την εμπιστοσύνη πρέπει να σταθούμε στο ίδιο ύψος με τους Αφγανούς και να τους δείξουμε σεβασμό και μερικές φορές αρκούν λίγες χειρονομίες ή να ξοδέψεις λίγο χρόνο για μερικά φλιτζάνια τσαγιού. Η εκμάθηση της γλώσσας κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών που έζησα εκεί ήταν μια από τις καλύτερες επενδύσεις που θα μπορούσα να κάνω. Άνοιξε πολλά σπίτια για εμάς και μας βοήθησε να κατανοήσουμε τις απόψεις των ανθρώπων ... Πολλοί Αφγανοί είναι απογοητευμένοι για την ξένη ανάμειξη, κάποιοι φοβούνται ακόμη και να συναντήσουν τους ξένους, επειδή μπορεί να γίνουν στόχοι για τους Ταλιμπάν.
Έτσι, όταν πρωτοσυναντηθήκαμε ήταν συνήθως καχύποπτοι, αλλά στη συνέχεια, μιλώντας μαζί τους στη γλώσσα τους, ανοίχθηκαν περισσότερο. Τα περισσότερα πλάνα τα τραβήξαμε τη στιγμή που τα αντικρίζαμε, επειδή θέλουμε να δείξουμε εικόνες από την καθημερινή ζωή όπως είναι στην πραγματικότητα. Δεν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε αφηγητή, αντί γι`αυτό ζητήσαμε μερικές φορές από τους ανθρώπους να κοιτάξουν απευθείας στην κάμερα. Θέλαμε ο θεατής να νιώσει ότι προσεγγίζεται με αμεσότητα, αλλά ταυτόχρονα ελεύθερα ο καθένας να αντιδράσει σε αυτό, με τον δικό του τρόπο .."
     Αυτή η σπουδαία ταινία μικρού μήκους αρχικά εμφανίστηκε στην έκδοση για iPad της Süddeutsche Zeitung-Magazin και στη διαδικτυακή έκδοση του The Atlantic Magazine και της TheWashington Post. Έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια επιτυχία στο ίντερνετ, λαμβάνοντας πολλά βραβεία και παγκόσμια αναγνώριση από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ μόλις πρόσφατα οι Salome & Lukas Augustin έλαβαν υποψηφιότητα για το βραβείο δημοσιογραφίας του CNN. Το ζευγάρι σκηνοθετών έχοντας ως βάση την Γερμανία ίδρυσε επίσης την δική του εταιρεία παραγωγής, την "Augustin Pictures" και έχει καλύψει ιστορίες στη Σομαλία και το Κονγκό. Το τελευταίο τους εγχείρημα είναι το "The Hard Places", ένα ντοκιμαντέρ για το ασυνήθιστο ταξίδι του γιατρού Tom Little, στον οποίο απονεμήθηκε μετά θάνατον από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, η υψηλότερη τιμή που μπορεί να αποδοθεί σε πολίτη των ΗΠΑ, σε αναγνώριση του έργου και της θυσίας της ζωής του στο Αφγανιστάν.


    Βρήκαμε όλα αυτά τόσο ενδιαφέροντα που αποφασίσαμε να έρθουμε σε επαφή με τους Lucas και Salome Augustin, στέλνοντας τους ένα σχετικό email και μας εξέπληξαν επικοινωνώντας μαζί μας απευθείας από την Καμπούλ στο Αφγανιστάν, όπου αυτή την περίοδο κάνουν γυρίσματα για το τελευταίο τους ντοκιμαντέρ, ενώ μας έκαναν την τιμή να απαντήσουν σε μερικές ερωτήσεις, αποκλειστικά για μας στο "Round Up The Usual Suspects":
    Ερώτηση: Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει τεράστια ανταπόκριση και ως επί το πλείστον θετικές αντιδράσεις. Μετά από όλο αυτό το διάστημα, πιστεύετε ότι το μέρος των θεατών που στάθηκαν αρνητικά στο έργο σας πείστηκαν τελικά ότι πίσω από αυτό την καλλιτεχνική δημιουργία δεν κρυβόταν τίποτε άλλο παρά οι καλύτερες των προθέσεων;
    Απάντηση: Νομίζω ότι είχαμε πολύ λίγες αρνητικές αντιδράσεις σε αυτό το κομμάτι. Σε μερικούς, για παράδειγμα δεν άρεσαν τα dolly shots (σ.σ. dolly shots είναι ο τεχνικός όρος για πλάνα που γυρίστηκαν με κάμερα προσαρμοσμένη πάνω σε κάποιου είδους τροχήλατη κατασκευή, πχ καροτσάκι ή αμαξίδιο, ώστε να καταγράφει ενώ κινείται πάνω σε ράγες) αλλά εμείς τα χρησιμοποιήσαμε με έναν τρόπο που να δίνει την αίσθηση μιας πτήσης μέσα από το Αφγανιστάν. Άλλοι άνθρωποι αναστατώθηκαν για το εδάφιο από τον Εκκλησιαστή με το οποίο ξεκινήσαμε την ταινία λέγοντας ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε ένα εδάφιο από την Αγία Γραφή για μουσουλμανικό περιεχόμενο. Πιστεύουμε στην κοινή ανθρωπότητα και ότι όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι και νομίζω ότι δεν προσπαθήσαμε να χωρίσουμε τον κόσμο σε καλό και κακό, αλλά θέλαμε να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά του Αφγανιστάν, που συχνά παραμελείται στα Δυτικά μέσα ενημέρωσης.
    Ερώτηση (για τη Salome): όταν επισκέφτηκες τελικά το Αφγανιστάν και εσύ η ίδια, αυτό που είδες εκεί ήταν διαφορετικό από αυτό που ο Lukas σου είχε αναφέρει για αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της ή είχε καταφέρει να είναι ακριβής στις αφηγήσεις του;
     Απάντηση: Στην πραγματικότητα κατέφθασα μια εβδομάδα νωρίτερα από τον Lukas. Έμεινα σε μια χαρακτηριστική Αφγανική περιοχή και επισκέφθηκα πολλές ντόπιες οικογένειες με τις οποίες ένας φίλος του Lukas με έφερε σε επαφή. Νομίζω το να ακούς και να διαβάζεις για έναν τόπο είναι πάντα διαφορετικό από το να βιώνεις την πραγματικότητα και από το να τον βλέπεις ο ίδιος και η επίσκεψή μου εκεί έκανε την εικόνα που είχα για το Αφγανιστάν πολύ πιο ολοκληρωμένη.
(photos taken via www.lukasaugustin.de)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

DISCLAIMER & TERMS OF USE

Οι εικόνες η μουσική και τα βίντεο που εμφανίζονται σε αυτό το blog ανήκουν στους αντίστοιχους ιδιοκτήτες τους, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά. Υλικό που ανήκει σε αυτό το blog μπορεί να χρησιμοποιηθεί, υπό την προϋπόθεση ότι (1) γίνεται κατάλληλη αναφορά σε αυτό το blog, ειδικά δηλώνοντας το "rounduptheusualsuspects.blogspot.com" ως την πηγή και (2) χρησιμοποιείται μόνο για μη εμπορική και μη-κερδοσκοπική χρήση ή σκοπό. Αν δείτε υλικό σας και θέλετε να αφαιρεθεί, ενημερώστε το blog μέσω e-mail στη διεύθυνση "rounduptheusualsuspectsblog@gmail.com" και θα αφαιρεθεί αμέσως. Αν δείτε υλικό στο οποίο πιστεύετε ότι δεν έχει γίνει η κατάλληλη αναφορά και γνωρίζετε τον πραγματικό ιδιοκτήτη, επίσης ενημερώστε το blog και όλα τα απαραίτητα μέτρα θα ληφθούν.

Όλο το περιεχόμενο που παρέχεται σε αυτό το blog προορίζεται για μη-κερδοσκοπικούς, μη εμπορικούς σκοπούς και μόνο για ψυχαγωγία και ενημερωτικούς λόγους. Επαγγελματικές συμβουλές δεν παρέχονται. Ο ιδιοκτήτης αυτού του blog δεν φέρει καμία ευθύνη ως προς την ακρίβεια ή την πληρότητα οποιασδήποτε πληροφορίας βρίσκεται σε αυτό ή σε οποιοδήποτε άλλο site μπορεί να βρεθεί ακολουθώντας οποιαδήποτε σύνδεσμο σε αυτό blog. Ο ιδιοκτήτης δεν θα ευθύνεται για τυχόν λάθη ή παραλείψεις σε αυτές τις πληροφορίες ούτε για τη διαθεσιμότητα αυτών των πληροφοριών, ούτε για τυχόν ζημιές από τη χρήση αυτών των πληροφοριών.

Images, music or videos featured on this blog belong to their respective owners, unless otherwise stated.Material owned by this blog may be used, provided that (1) appropriate credit is given to this blog, by specifically stating "rounduptheusualsuspects.blogspot.com" as the source and (2) it is only used for noncommercial and non-profit use or purpose.If you see your material featured and you want it removed, let the blog know by email to "rounduptheusualsuspectsblog@gmail.com" and it will be taken down right away. If you see material that you think it is not properly credited and you know the real owner, email the blog as well and all necessary action will be taken.

All content provided on this blog is for non-profit, noncommercial purposes and only for entertainment and informational purposes. Professional advice is not provided. The owner of this blog makes no representations as to the accuracy or completeness of any information on this site or found by following any link on this site. The owner will not be liable for any errors or omissions in this information nor for the availability of this information nor for any damages from the use of this information.