Movie Of The Week: "Mrs Robinson" (1967)

 

(gifs taken via mattybing1025.tumblr.com)

Movie Of The Week: "The Hunt", 2012

   It`s been a while since we watched a film that could stir up emotions and ethical dilemmas. "The Hunt" by Thomas Vinterberg is a Danish/Swedish drama about a teacher accused of sexually abusing his best friend`s 5-year-old daughter in the kindergarten of a small isolated village. The film leaves no doubt that he is innocent, since it is clearly shown from the beginning that this misunderstanding is triggered by the little girl`s childish lie. What remains to be watched is the mass hysteria created in the small community as almost none of his friends and colleagues believe him and the situation escalates into an endless nightmare, when he loses his job, his friends and becomes a victim of violence himself.

   The film is really intense, dealing successfully with a disturbing subject matter and makes a strong comment on prejudice and alienation, based on the stunning performance of Mads Mikkelsen. 

                                                     

   Έχει περάσει καιρός από τότε που είδαμε μια ταινία που μπόρεσε να αναμοχλεύσει συναισθήματα και ηθικά διλήμματα. "Το κυνήγι" του Thomas Vinterberg είναι μια Δανέζικη/Σουηδική δραματική ταινία για έναν δάσκαλο που κατηγορείται για την σεξουαλική κακοποίηση της 5χρονης κόρης του καλύτερού του φίλου, στο νηπιαγωγείo ενός απομονωμένου μικρού χωριού. Η ταινία δεν αφήνει αμφιβολία ότι είναι αθώος, μια και ξεκάθαρα δείχνει από την αρχή ότι η παρεξήγηση προέρχεται από το παιδικό ψέμα του μικρού κοριτσιού. Αυτό που απομένει να παρακολουθήσει κανείς είναι η μαζική υστερία που καταλαμβάνει τη μικρή κοινότητα, καθώς κανείς σχεδόν από τους φίλους και συναδέλφους δεν τον πιστεύει και η κατάσταση κλιμακώνεται σε εφιάλτη, όταν χάνει τη δουλειά του, τους φίλους του και μετατρέπεται και ο ίδιος σε θύμα βίας.

   Το φιλμ είναι πραγματικά έντονο και αντιμετωπίζει με επιτυχία ένα θέμα που αναστατώνει, κάνοντας ένα δυνατό σχόλιο πάνω στην προκατάληψη και την αποξένωση, με βάση την εκπληκτική ερμηνεία του Mads Mikkelsen. 

WATCH THE FOLLOWING TRAILER (ENGLISH SUBTITLES)

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΤΡΕΪΛΕΡ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ  (ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ)

(photo taken from nolanfans.com)

Movie Of The Week: "Rumble Fish", 1983

(gifs taken via tumblr.com)

"CBGB": The Movie (2013)

Written by GUS

   Once upon a time, in early `70`s New York, Hilly Kristal was a man with a dream to own a Country, Bluegrass and Blues club (CBGB) but had difficulty booking the bands he liked, so he decided to try different musical styles: the result was the foundation of a club that became the world`s most legendary underground rock`n`roll & punk rock club, making Hilly Kristal the "Godfather of New York`s punk rock scene", the man who gave The  Ramones, Television,  Patti Smith, The Dead Boys, The Fleshtones,The Cramps, The B-52's, Iggy Pop, Blondie, Joan Jett, Talking Heads, the Police & many more the chance to become music legends.

   This year a movie about the Temple of Punk & New Wave is planned to be released, with many fresh faces in the roles of Iggy Pop, Debbie Harry, Joey Ramone, Patti Smith, Stiv Bators. The film is highly anticipated and there`s already much controversy and talk whether the performances and Randall Miller`s directing will live up to the expectations.

   In any case, the only thing that is sure is that the soundtrack will definitely be explosive, since the movie "CBGB" will feature more than 40 songs of the period. 

Jared Carter as David Byrne of the "Talking Heads"

Malin Akerman as "Debbie Harry" & Taylor Hawkins as "Iggy Pop"

"The Ramones"...

Rupert Grint as Cheetah Chrome of "The Dead Boys"

"The Police"...

                                                                                

   Μια φορά κι έναν καιρό, στις αρχές της δεκαετίας του `70 στη Νέα Υόρκη, ο Hilly Kristal ήταν ένας άνθρωπος με όνειρο να έχει ένα Country, Bluegrass και Blues Club (CBGB), όμως αντιμετώπιζε δυσκολίες να κλείσει τις μπάντες που του άρεσαν κι έτσι αποφάσισε να δοκιμάσει διαφορετικά μουσικά στυλ: το αποτέλεσμα ήταν η ίδρυση ενός club που έγινε το πιο θρυλικό underground rock` n `roll και punk rock club στον κόσμο, καθιστώντας τον Hilly Kristal το "νονό της πανκ ροκ σκηνής" της Νέας Υόρκης, τον άνθρωπο που έδωσε στους Ramones, Television, Patti Smith, The Dead Boys, The Fleshtones, Cramps, The B-52`s, Iggy Pop, Blondie, Joan Jett, Talking Heads, Police και πολλούς αλλους την ευκαιρία να γίνουν μουσικοί θρύλοι.
    Φέτος, μια ταινία για το Ναό του Punk και New Wave έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει, με πολλά νέα πρόσωπα στους ρόλους των Iggy Pop, Debbie Harry, Joey Ramone, Patti Smith, Stiv Bators. Η ταινία είναι πολυαναμενόμενη και υπάρχει ήδη πολλή διαμάχη και συζήτηση κατά πόσον οι ερμηνείες και η σκηνοθεσία του Randall Miller θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες.
    Σε κάθε περίπτωση, το μόνο πράγμα που είναι βέβαιο είναι ότι το soundtrack σίγουρα θα είναι εκρηκτικό, αφού η ταινία "CBGB" θα περιλαμβάνει περισσότερα από 40 τραγούδια της περιόδου.

(photos taken via rollingstone.com, flix.gr, facebook.com/CBGBtheMovie & rocktransmission.com)

Movie Of The Week: "Blow-Up" (1966)

    "Blow-Up" is the 1966 Michelangelo Antonioni`s cult film that won the 1967 Palme d'Or Award in Cannes. This mod masterpiece is a colourful depiction of the "swinging London" era of the `60s, filled with images of mini skirts, go-go clubs, cool `60`s fashion and overwhelming sensuality and sexuality.  The film was Antonioni`s huge success and is considered as one of the most influential movies of the 20th century.

   The main character is a glamorous photographer, who feels bored in his narcissistic life of fashion and easy sex but  his world is shattered when he notices that he may have accidentally photographed a murder.

    Herbie Hancock contributed the jazzy score, capturing the vibe of "swinging London" with grooves that create bluesy moods on the slow pieces and funky ones on the up-tempo tracks, while the Yardbirds, with Jimmy Page & Jeff Beck, contribute the rock`n`roll moment and actually appear on film.

                                                                                           

   To "Blow-Up" είναι η cult ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι του 1966, που κέρδισε το βραβείο του "Χρυσού Φοίνικα" το 1967 στις Κάννες. Αυτό το mod αριστούργημα είναι μια γλαφυρή απεικόνιση της εποχής του "Swinging London" των `60s, γεμάτη με εικόνες από μίνι φούστες, go-go clubs, cool μόδας των `60`s και ακαταμάχητο αισθησιασμό και σεξουαλικότητα. Η ταινία ήταν μια τεράστια επιτυχία του Αντονιόνι και θεωρείται μια από τις πλέον επιδραστικές ταινίες του 20ου αιώνα.

    Ο κύριος χαρακτήρας είναι ένα λαμπερός φωτογράφος, ο οποίος αισθάνεται να βαριέται στη ναρκισσιστική του ζωή της μόδας και του εύκολου σεξ, αλλά ο κόσμος του γκρεμίζεται όταν αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να έχει φωτογραφήσει κατά λάθος μια δολοφονία.

     Ο Herbie Hancock συνεισέφερε την τζαζ μουσική του soundtrack, πιάνοντας την ατμόσφαιρα του "swinging London" με μουσικές που δημιουργούν μελαγχολική διάθεση στα αργά κομμάτια και funky διάθεση στα πιο ρυθμικά, ενώ οι Yardbirds, με τον Jimmy Page και τον Jeff Beck,  συνεισφέρουν την rock`n`roll στιγμή και εμφανίζονται και πραγματικά στην ταινία.

ENJOY THE MOVIE TRAILER

                                                           

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ ΤΡΕΪΛΕΡ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

(photos taken via listal.com &  oldhollywood.tumblr.com and gifs via gifdaygif.blogspot.com)

"Afghanistan - Touch Down In Flight" by Lucas & Salome Augustin: The Human Side of Life

      All of you, who either know us in person or have regularly followed this blog during its first year online, should be aware by now that "Round Up The Usual Suspects" is nothing but our amateur endeavor to post about anything that strikes us or stands out as genuine and intriguing. Today`s post proudly marks our first "journalistic approach" on a subject that is definitely worth sharing on the net with you all. For us, it all started when our friend Nick K. e-mailed us a one-word-message, "Afghanistan", with a link to a short film.

     Ask yourselves what truly comes to mind when you think of Afghanistan: Taliban, war, terrorism, violence, bomb explosions and pictures of military interventionn. As Wikipedia quotes about the country`s recent history: "Three decades of war made Afghanistan one of the world's most dangerous countries, including the largest producer of refugees and asylum seekers", enough years to erase any images of beauty and dignity concerning this country from global memory.

     German journalist, photographer and filmmaker Lukas Augustin, who had lived in Kabul from 2006 to 2008, volunteering for a humanitarian aid organisation, returned to Afghanistan in 2011 with his wife, photographer Salome Augustin and together they co-produced a short film entitled "Afghanistan-TouchDown In Flight". This video, just under six minutes in length, left us speechless and stunned by the power and the beauty of the intimate shots of people and landscape, the images of an Afghanistan so peaceful and different from the one shown by the western media, as well as mesmerised by the original soundtrack composed by Lisa-Maria Puy. We were so emotionally charged that we felt compelled to dig a bit deeper and try to find the story of the people behind it.

    Their rare talent to see beneath the surface was obvious. Their intention was to capture the beauty and the essence of real-life people in Afghanistan, showing the world "...that there is beauty and life in their country that is worth hoping for and not to give up on the future...", as they stated in an interview for the online edition of The AtlanticMagazine. In the same interview they also explained that: "...Afghanistan for most foreigners appears in disguise. Many westerners portray Afghans either as noble savages or evil terrorists. Why is that? In order to portray Afghanistan beyond the surface, or beyond the limited view we have on this country and its people, you need to build trust, and to get this trust you need to get on eye level with the Afghans and show them respect and sometimes just a few gestures of spending time for a few cups of tea. Learning the language during the first two years I lived there was one of the best investments I could make. It opened many homes for us and helped us to understand the views of the people... Many Afghans are disillusioned about the foreign involvement, some are even afraid to meet foreigners because they can make them become a target for the Taliban. So when we met they were often suspicious at first, but after talking with them in their language, they became much more open. Most of the images, we shot as we came across them, because we want to show pictures out of daily life as it is. We didn't want to use a narrator, instead we sometimes ask the people to look into the camera. We wanted the viewer to feel approached by the direct look but to leave it open to everybody to react on that in his own way...".

      This great short film was initially featured in the iPad edition of the Süddeutsche-Zeitung Magazin and the online edition of The Atlantic Magazine and TheWashington Post. It has grown into an enormous internet success, receiving many awards and worldwide media recognition and just recently Salome & Lukas Augustin were nominated for the CNN Journalist Award. The Germany-based filmmaker couple has also founded "Augustin Pictures" production company and has covered stories in Somalia and Congo. Their latest project is "The Hard Places", a documentary about the extraordinary journey of Dr. Tom Little, who was posthumously awarded the Presidential Medal of Freedom by U.S.A. President Obama, the highest honor bestowed upon any U.S. citizen. in recognition of his life’s work and sacrifice in Afghanistan.

     We found all these so intriguing that we decided to get in touch with Lucas & Salome Augustin, so we emailed them and to our surprise they contacted us from Kabul, Afghanistan, where they are currently shooting their latest documentary and they honoured us with their answers to a couple of our questions, exclusively for "Round Up The Usual Suspects":

     Question: We understand that there was enormous feedback and mostly positive reactions. After all this time, do you think that the part of the viewers that were negative about your work are finally convinced that behind this piece of art there was nothing hidden but the best of intentions?

     Answer: I think we got very few negative reactions on this piece. Some people for example didn't like the dolly shots but we used it in a way of having this feeling of a flight through Afghanistan. Other people were upset about the verse from Ecclesiastes that we started the film with saying that we shouldn't use a verse from the Bible in a Muslim context. We believe in the common humanity and that all people are created equal and I think we didn't try to divide the world in good and evil but we wanted to show the human side of Afghanistan that is often neglected in the Western media.

    Question (for Salome): When you finally visited Afghanistan in person, what you saw there, was it different to what Lukas had told you about this country and its people or had he succeeded in being precise in his narrations?

    Answer: I actually arrived a week earlier before Lukas came. I stayed in a very Afghan area and I visited a lot of local families that a friend of Lukas got me in touch with. I think hearing and reading about a place is always different from actually experiencing and seeing it for yourself and going there made my picture of Afghanistan much more complete.

A picture is worth a thousand words. 

Watch the amazing "Afghanistan - Touch Down In Flight" video below. 

IIf for any reason the embedded video is not working, view on Vimeo, by clicking here.

Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.

Δείτε το καταπληκτικό βίντεο "Afghanistan - Touch Down In Flight" παραπάνω.

Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν παίζει, δείτε το απευθείας στο Vimeo, πατώντας εδώ.

     Όλοι εσείς, που είτε μας γνωρίζετε προσωπικά είτε έχετε παρακολουθήσει τακτικά αυτό το blog κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της διαδικτυακής του ζωής, θα πρέπει να έχετε αντιληφθεί μέχρι τώρα ότι το “Round Up The Usual Suspects" δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η ερασιτεχνική απόπειρά μας να γράψουμε για οτιδήποτε μας εντυπωσιάζει ή ξεχωρίζει ως πρωτότυπο και ενδιαφέρον. Η σημερινή μας ανάρτηση με υπερηφάνεια σηματοδοτεί την πρώτη μας “δημοσιογραφική προσέγγιση” σε ένα θέμα που σίγουρα αξίζει να μοιραστούμε στο δίκτυο με όλους σας. Για εμάς, όλα ξεκίνησαν όταν ο φίλος μας Nίκος Κ. μας έστειλε με email ένα μονολεκτικό μήνυμα, τη λέξη "Αφγανιστάν", με ένα σύνδεσμο για μια ταινία μικρού μήκους.

     Αναρωτηθείτε τι πραγματικά σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε το Αφγανιστάν: Ταλιμπάν, πόλεμος, τρομοκρατία, βία, εκρήξεις βομβών και εικόνες στρατιωτικής επέμβασης. Όπως αναφέρεται στην Wikipedia για την πρόσφατη ιστορία της χώρας: "Τρεις δεκαετίες πολέμου έκαναν το Αφγανιστάν μια από τις πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου και την μεγαλύτερη παραγωγό προσφύγων και αιτούντων άσυλο", χρόνος αρκετός δηλαδή, ώστε να σβήσουν οι σχετικές με αυτή τη χώρα εικόνες ομορφιάς και αξιοπρέπειας από την παγκόσμια μνήμη.

    Ο Γερμανός δημοσιογράφος, φωτογράφος και σκηνοθέτης Lukas Augustin, που είχε ζήσει στην Καμπούλ από το 2006 έως το 2008 προσφέροντας υπηρεσίες ως εθελοντής σε μια ανθρωπιστική οργάνωση, επέστρεψε στο Αφγανιστάν το 2011 με τη σύζυγό του, φωτογράφο Salome Augustin και γύρισαν μαζί μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Afghanistan-TouchDown In Flight". Αυτό το βίντεο, συνολικής διάρκειας μόλις κάτω από έξι λεπτά, μας άφησε άφωνους και έκπληκτους από τη δύναμη και την ομορφιά των κοντινών πλάνων των ανθρώπων και του τοπίου, των εικόνων ενός Αφγανιστάν τόσο γαλήνιου και διαφορετικού από αυτό που προβάλλεται από το δυτικά μέσα, καθώς επίσης και μαγεμένους από το πρωτότυπο soundtrack που συνέθεσε η Lisa-Μαρία Puy. Νιώσαμε τόσο συναισθηματικά φορτισμένοι που αποφασίσαμε να σκάψουμε λίγο βαθύτερα και να προσπαθήσουμε να βρούμε την ιστορία των ανθρώπων πίσω από αυτή την ταινία.

    Το σπάνιο ταλέντο τους να βλέπουν κάτω από την επιφάνεια ήταν προφανές. Η πρόθεσή τους ήταν να συλλάβουν την ομορφιά και την ουσία της πραγματικής ζωής των ανθρώπων του Αφγανιστάν, δείχνοντας στον κόσμο "...ότι υπάρχει ομορφιά και ζωή στη χώρα τους, τέτοια που αξίζει να ελπίζουν και να μην εγκαταλείψουν για το μέλλον..." , όπως δήλωσαν σε συνέντευξή τους στην διαδικτυακή έκδοση του περιοδικούThe Atlantic. Στην ίδια συνέντευξη εξήγησαν επίσης ότι: "...το Αφγανιστάν στους περισσότερους ξένους εμφανίζεται μεταμορφωμένο. Πολλοί δυτικοί απεικονίζουν τους Αφγανούς είτε ως ευγενείς αγρίους ή ως κακούς τρομοκράτες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για να απεικονιστεί το Αφγανιστάν πέρα από την επιφάνεια ή πέρα από την περιορισμένη άποψη που έχουμε για τη χώρα αυτή και το λαό της, θα πρέπει να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη και για να λάβουμε αυτή την εμπιστοσύνη πρέπει να σταθούμε στο ίδιο ύψος με τους Αφγανούς και να τους δείξουμε σεβασμό και μερικές φορές αρκούν λίγες χειρονομίες ή να ξοδέψεις λίγο χρόνο για μερικά φλιτζάνια τσαγιού. Η εκμάθηση της γλώσσας κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών που έζησα εκεί ήταν μια από τις καλύτερες επενδύσεις που θα μπορούσα να κάνω. Άνοιξε πολλά σπίτια για εμάς και μας βοήθησε να κατανοήσουμε τις απόψεις των ανθρώπων ... Πολλοί Αφγανοί είναι απογοητευμένοι για την ξένη ανάμειξη, κάποιοι φοβούνται ακόμη και να συναντήσουν τους ξένους, επειδή μπορεί να γίνουν στόχοι για τους Ταλιμπάν.

Έτσι, όταν πρωτοσυναντηθήκαμε ήταν συνήθως καχύποπτοι, αλλά στη συνέχεια, μιλώντας μαζί τους στη γλώσσα τους, ανοίχθηκαν περισσότερο. Τα περισσότερα πλάνα τα τραβήξαμε τη στιγμή που τα αντικρίζαμε, επειδή θέλουμε να δείξουμε εικόνες από την καθημερινή ζωή όπως είναι στην πραγματικότητα. Δεν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε αφηγητή, αντί γι`αυτό ζητήσαμε μερικές φορές από τους ανθρώπους να κοιτάξουν απευθείας στην κάμερα. Θέλαμε ο θεατής να νιώσει ότι προσεγγίζεται με αμεσότητα, αλλά ταυτόχρονα ελεύθερα ο καθένας να αντιδράσει σε αυτό, με τον δικό του τρόπο .."

     Αυτή η σπουδαία ταινία μικρού μήκους αρχικά εμφανίστηκε στην έκδοση για iPad της Süddeutsche Zeitung-Magazin και στη διαδικτυακή έκδοση του The Atlantic Magazine και της TheWashington Post. Έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια επιτυχία στο ίντερνετ, λαμβάνοντας πολλά βραβεία και παγκόσμια αναγνώριση από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ μόλις πρόσφατα οι Salome & Lukas Augustin έλαβαν υποψηφιότητα για το βραβείο δημοσιογραφίας του CNN. Το ζευγάρι σκηνοθετών έχοντας ως βάση την Γερμανία ίδρυσε επίσης την δική του εταιρεία παραγωγής, την "Augustin Pictures" και έχει καλύψει ιστορίες στη Σομαλία και το Κονγκό. Το τελευταίο τους εγχείρημα είναι το "The Hard Places", ένα ντοκιμαντέρ για το ασυνήθιστο ταξίδι του γιατρού Tom Little, στον οποίο απονεμήθηκε μετά θάνατον από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, η υψηλότερη τιμή που μπορεί να αποδοθεί σε πολίτη των ΗΠΑ, σε αναγνώριση του έργου και της θυσίας της ζωής του στο Αφγανιστάν.

    Βρήκαμε όλα αυτά τόσο ενδιαφέροντα που αποφασίσαμε να έρθουμε σε επαφή με τους Lucas και Salome Augustin, στέλνοντας τους ένα σχετικό email και μας εξέπληξαν επικοινωνώντας μαζί μας απευθείας από την Καμπούλ στο Αφγανιστάν, όπου αυτή την περίοδο κάνουν γυρίσματα για το τελευταίο τους ντοκιμαντέρ, ενώ μας έκαναν την τιμή να απαντήσουν σε μερικές ερωτήσεις, αποκλειστικά για μας στο "Round Up The Usual Suspects":

    Ερώτηση: Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει τεράστια ανταπόκριση και ως επί το πλείστον θετικές αντιδράσεις. Μετά από όλο αυτό το διάστημα, πιστεύετε ότι το μέρος των θεατών που στάθηκαν αρνητικά στο έργο σας πείστηκαν τελικά ότι πίσω από αυτό την καλλιτεχνική δημιουργία δεν κρυβόταν τίποτε άλλο παρά οι καλύτερες των προθέσεων;

    Απάντηση: Νομίζω ότι είχαμε πολύ λίγες αρνητικές αντιδράσεις σε αυτό το κομμάτι. Σε μερικούς, για παράδειγμα δεν άρεσαν τα dolly shots (σ.σ. dolly shots είναι ο τεχνικός όρος για πλάνα που γυρίστηκαν με κάμερα προσαρμοσμένη πάνω σε κάποιου είδους τροχήλατη κατασκευή, πχ καροτσάκι ή αμαξίδιο, ώστε να καταγράφει ενώ κινείται πάνω σε ράγες) αλλά εμείς τα χρησιμοποιήσαμε με έναν τρόπο που να δίνει την αίσθηση μιας πτήσης μέσα από το Αφγανιστάν. Άλλοι άνθρωποι αναστατώθηκαν για το εδάφιο από τον Εκκλησιαστή με το οποίο ξεκινήσαμε την ταινία λέγοντας ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε ένα εδάφιο από την Αγία Γραφή για μουσουλμανικό περιεχόμενο. Πιστεύουμε στην κοινή ανθρωπότητα και ότι όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι και νομίζω ότι δεν προσπαθήσαμε να χωρίσουμε τον κόσμο σε καλό και κακό, αλλά θέλαμε να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά του Αφγανιστάν, που συχνά παραμελείται στα Δυτικά μέσα ενημέρωσης.

    Ερώτηση (για τη Salome): όταν επισκέφτηκες τελικά το Αφγανιστάν και εσύ η ίδια, αυτό που είδες εκεί ήταν διαφορετικό από αυτό που ο Lukas σου είχε αναφέρει για αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της ή είχε καταφέρει να είναι ακριβής στις αφηγήσεις του;

     Απάντηση: Στην πραγματικότητα κατέφθασα μια εβδομάδα νωρίτερα από τον Lukas. Έμεινα σε μια χαρακτηριστική Αφγανική περιοχή και επισκέφθηκα πολλές ντόπιες οικογένειες με τις οποίες ένας φίλος του Lukas με έφερε σε επαφή. Νομίζω το να ακούς και να διαβάζεις για έναν τόπο είναι πάντα διαφορετικό από το να βιώνεις την πραγματικότητα και από το να τον βλέπεις ο ίδιος και η επίσκεψή μου εκεί έκανε την εικόνα που είχα για το Αφγανιστάν πολύ πιο ολοκληρωμένη.

(photos taken via www.lukasaugustin.de)

"La Dolce Vita" (1960)

-"You know what your problem is? 
You have too much money."

-"And your problem is you don’t have enough..."

(Marcello Mastroianni & Anouk Aimée in Federico Fellini`s "La Dolce Vita", 1960)

                                                

-"Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου; 
Έχεις υπερβολικά πολλά λεφτά."

-"Και το δικό σου πρόβλημα είναι πως δεν έχεις αρκετά..."

 (Marcello Mastroianni & Anouk Aimée στο "La Dolce Vita" του Federico Fellini, 1960)

(gif & quote taken from http://iwdrm.tumblr.com)

Our Favourite Posts About "Cinema" in 2012

   The "cinema" category is one of our favourite. In 2012 we posted about all sorts of films, so let us remember 10 of our suggestions. Just click on the movie`s title to read about it and watch a trailer:

                                                                     

   Η κατηγορία "σινεμά" είναι μια από τις αγαπημένες μας. Μέσα στο 2012 γράψαμε αναρτήσεις για φιλμ κάθε είδους, ας θυμηθούμε, λοιπόν, 10 από τις προτάσεις μας. Απλά πατήστε πάνω στον τίτλο της ταινίας για να διαβάσετε την σχετική ανάρτηση και να δείτε το τρέϊλερ:

 Movie of the Week: "Le Grand Bleu" (The Big Blue), 1988

Movie of the Week: "The Thomas Crown Affair" (1968)

Movie of the Week: "Un Prophete" (A Prophet), 2009

Movie of the Week: "Les Lyonnais (A Gang Story)", 2011

 Movie of the Week: "Bananas" by Woody Allen (1971)

  

Movie of the Week: "Aprile" by Nanni Moretti (1998) 

 Movie of the Week: "Soul Kitchen" (2009)

Movie of the Week: "City of God" (2002)

 Movie of the Week: "The Party", 1968

Movie of the week: Persepolis (2007)

James Bond Week: Transforming Sean Connery Into 007

  Reposted from www.jamesbondlifestyle.com:
   

   "Tailor Anthony Sinclair provided the suits for Sean Connery in the first Bond movies "Dr. No", "From Russia With Love", "Goldfinger" , "You Only Live Twice" and "Diamonds Are Forever".

   Terence Young, the director of Dr. No, turned to his own tailor Anthony Sinclair to oversee the transformation of the then unknown Sean Connery into the suave and stylish character that prevails in our minds today ... Connery was not used to wearing suits at the time and it is said that Young had him wear the suits around the clock, even to the extent of sleeping in them, in order to have him feel totally natural when filming began.

In the late 1950's Anthony Sinclair had created a classic, pared down shape, which became known as the Conduit Cut (named after his original Mayfair premises at 43 Conduit Street, just off Savile Row). The choice of materials and colours were restricted; lightweight worsted in navy, shades of grey and subtle Glen Urquhart checks or stripes. The Conduit suit is still available today..."

                                                                              

   Αναδημοσίευση από το www.jamesbondlifestyle.com:

  " O ράφτης Anthony Sinclair σχεδίασε τα κοστούμια για τον Sean Connery στην πρώτες ταινίες του Bond "Dr. No", "From Russia With Love", "Goldfinger", "You Only Live Twice" και "Diamonds Are Forever".

   Ο Terence Young, σκηνοθέτης του "Dr. No" στράφηκε στον δικό του ράφτη, τον Anthony Sinclair, για να του αναθέσει την επίβλεψη της μεταφόρφωσης του τότε άγνωστου Sean Connery στον εκλεπτυσμένο και στυλάτο χαρακτήρα που έχει καθιερωθεί στις συνειδήσεις μας σήμερα ...ο Connery δεν ήταν συνηθισμένος να φοράει κοστούμια εκείνη την εποχή και λέγεται ότι ο Young τον είχε εξαναγκάσει να τα φοράει όλο το 24ωρο, ακόμη και να κοιμάται με αυτά, ώστε να αισθάνεται εντελώς άνετα φορώντας τα, όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα.

   Στα τέλη της δεκαετίας του `50 ο Anthony Sinclair είχε σχεδιάσει ένα κλασσικό, σε απλή γραμμή σχέδιο, που έμεινε γνωστό ως Conduit Cut (με την ονομασία να προέρχεται από την διεύθυνση του καταστήματός του στην Conduit Street 43, κοντά στην Savile Row). Η επιλογή των υλικών και των χρωμάτων ήταν περιορισμένη: από ελαφρύ μαλλί, σε μπλε χρώμα, σε αποχρώσεις του γκρι και Glen Urquhart καρώ ή ριγέ σχέδιο. Το κοστούμι Conduit  διατίθεται ακόμη και σήμερα..."

(photos taken via jamesbondlifestyle.com & bathknightblog.com)

If you liked this post, you might also like the following suggestions:

                                                           

Αν σας άρεσε αυτή η ανάρτηση, μάλλον θα σας αρέσουν και οι παρακάτω προτάσεις:

James Bond Week: A Set of 007 Novels by Asprey Of London (For Your Eyes Only...)

James Bond Week: Diana Rigg, The Only Bond Girl Who Became "Mrs Bond"

James Bond Week: All In My Mind (X)- Mixed & Shaken, Not Stirred: Songs & Themes In James Bond Style

James Bond Week: The Elrod House from "Diamonds Are Forever"

James Bond Week: Diana Rigg, The Only Bond Girl Who Became"Mrs Bond"

   If you are a dedicated James Bond fan, then you will know that, during the 50 years of his cinematic existence, among the countless luscious Bond girls there was only one woman who managed to steal his heart and actually became Mrs Bond: in the 1969 James Bond film "On Her Majesty's Secret Service" it was Diana Rigg, in the role of Countess Teresa di Vicenzo, who finally married the irresistible secret agent, played by George Lazenby, in a tragically short-lived marriage, since she is shot minutes after their wedding, in the most emotionally charged finale of any 007 film.

   Diana Rigg is an English actress best known for her portrayals of Emma Peel, the ultra-sexy and dynamic spy of the sixties hip  British TV show "The Avengers": the feminist heroine with a wardrobe of black and white op-art mod clothing, sexy mini skirts and boots, swing coats and of course her emblematic leather catsuit, who became a fashion icon of the swinging `60s mod era.

   Αν είστε αφοσιωμένοι οπαδοί των ταινιών  του James Bond, τότε σίγουρα θα γνωρίζετε ότι κατά τη διάρκεια της 50χρονης κινηματογραφικής ύπαρξης του ανάμεσα στα αναρίθμητα Bond girls, τα χυμώδη κορίτσια των ταινιών του, υπήρξε μόνο μια γυναίκα που κατάφερε να κλέψει την καρδιά του και έγινε "πραγματικά" Κυρία Bond: στην ταινία του 1969 "Στην υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητος" ήταν η Diana Rigg στο ρόλο της Κοντέσσας Teresa di Vicenzo που τελικά κατάφερε να παντρευτεί τον ακαταμάχητο μυστικό πράκτορα, τον οποίο έπαιζε ο George Lazenby, σε έναν τραγικά σύντομο γάμο, αφού σκοτώνεται λίγα λεπτά μετά την τελετή, στο πιο συναισθηματικά φορτισμένο φινάλε όλων των ταινιών του 007.

   Η Diana Rigg είναι μια Βρετανίδα ηθοποιός, περισσότερο γνωστή για την ερμηνεία της ως Emma Peel, υπεραισθησιακή και δυναμική πράκτορας στην μοδάτη Βρετανική τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 60 "Οι Εκδικητές": η φεμινίστρια ηρωίδα, με την γκαρνταρόμπα με τα ασπρόμαυρα ρούχα με τα γεωμετρικά σχέδια, τις σέξυ μίνι φούστες και μπότες, τα swing πανοφώρια και φυσικά την εμβληματική ολόσωμη δερμάτινη στολή της, που έγινε είδωλο της μόδας της mod εποχής των swinging sixties.

(photos taken via 007museum.com, thinsop.blogspot.com, tumlr.com & pinterest.com)

If you liked this post, you might also like the following suggestions:

                                                           

Αν σας άρεσε αυτή η ανάρτηση, μάλλον θα σας αρέσουν και οι παρακάτω προτάσεις:

James Bond Week: A Set of 007 Novels by Asprey Of London (For Your Eyes Only...)

James Bond Week: The Elrod House fron "Diamonds Are Forever"

James Bond Week: All In My Mind (X)- Mixed & Shaken, Not Stirred: Songs & Themes In James Bond Style

James Bond Week: Transforming Sean Connery Into 007