(I Like) London In The Rain

(photos via tumblr.com)

Norway, Land Of Giants

Gazing over a sea of clouds at Andersdalstinden (1221 msl), Norway.

Ατενίζοντας μια θάλασσα από σύννεφα στο Andersdalstinden 

(1.221 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας), Νορβηγία.

                                                                

Breathtaking view of Lake Ringedalsvatnet over Trolltunga (1.100 msl), Norway

Θεα που κόβει την ανάσα στην Λίμνη Ringedalsvatnet από το Trolltunga

(1.100 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας), Νορβηγία

(photos via & via)

Mexican Suburbia Dream/Nightmare

Written by GUS

San Buenaventura housing complex in Ixtapaluca, on the Eastern part of Mexico City's Metropolitan Area

   "...In 2000, Mexican presidential candidate Vicente Fox Quesada proposed an unprecedented plan to build two million low-income homes throughout the country during his six year term... During Fox’s six-year presidency, 2,350,000 homes were built, at a rate of 2,500 homes per day..." (via)

    This amazing photo (which, at first glance, could be mistaken for a computerized drawing) of the San Buenaventura housing complex in Ixtapaluca, on the Eastern part of Mexico City's Metropolitan Area, was shot by local radio station helicopter pilot Oscar Ruiz a few years ago, when the homes of this housing project for very low income families were just beginning to be occupied and it was chosen by National Geographic as "photo of the day". Yet, according to some of the comments on this photo:

 "...This area is now a blighted slum... bars across all the doors and windows.. everything is covered in graffiti.. weeds everywhere.. houses falling apart.. the streets all have gates across them... people build chain link fence cages along the street to park their cars in..."

   Livia Corona, photographer and documentarist, explored these colossal housing developments for her "Two Million Homes for Mexico" project and speaks of the tragic reality:

"... To encounter these developments by land, by air, or even via satellite imagery, evokes a rare sensation. These are not the neighborhoods of a "Home Sweet Home" dream fulfilled, but are ubiquitous grids of ecological and social intervention on a scale and of consequences that are difficult to grasp. In these places, urbanization is reduced to the mere construction of housing. There are nearly no public amenities—such as schools, parks, and transportation systems. There are few commercial structures—such as banks and grocery stores. Yet demand for these low-income homes continues to increase and developers continue to provide them with extreme efficiency..."

                                                                       

"...Το 2000, O μεξικανός προεδρικός υποψήφιος Vicente Fox Quesada πρότεινε ένα άνευ προηγουμένου σχέδιο για την κατασκευή 2 εκατομμυρίων κατοικιών για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος σε όλη τη χώρα κατά τη διάρκεια της 6ετούς θητείας του... Κατά τη διάρκεια της εξαετούς προεδρίας του Fox, 2.350.000 σπίτια χτίστηκαν, με ρυθμό 2.500 κατοικιών κάθε μέρα..."(via)

    Αυτή η καταπληκτική φωτογραφία (την οποία, εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να περάσει κανείς κατά λάθος για ψηφιακό σχέδιο) του συγκροτήματος κατοικιών San Buenaventura στο Ixtapaluca, στο ανατολικό τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής της Πόλης του Μεξικού, τραβήχτηκε από τον πιλότο ελικοπτέρου τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού Oscar Ruiz λίγα χρόνια πριν, όταν τα σπίτια σε αυτό το πρόγραμμα στέγασης για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος είχαν μόλις αρχίσει να κατοικούνται και επιλέχθηκε από το National Geographic ως "φωτογραφία της ημέρας". Ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένα από τα σχόλια σχετικά με αυτή τη φωτογραφία:

     " ... Αυτή η περιοχή είναι τώρα μια μαραζωμένη παραγκούπολη... μπάρες σε όλες τις πόρτες και τα παράθυρα .. όλα είναι καλυμμένα με γκράφιτι .. ζιζάνια παντού... σπίτια που καταρρέουν... οι δρόμοι έχουν όλους αυτούς τους φράχτες... οι άνθρωποι στήνουν συρμάτινους κλουβιά που δένονται με αλυσίδες κατά μήκος του δρόμου για να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους μέσα..."

   Η Livia Corona, φωτογράφος και παραγωγός ντοκιμαντέρ, ερεύνησε αυτά τα κολοσσιαία  συγκροτήματα κατοικιών για το έργο της "Δύο εκατομμύρια σπίτια για το Μεξικό" και μιλάει για την τραγική πραγματικότητα :

    "...Η θέα αυτών των κατασκευών από την ξηρά, από τον αέρα ή ακόμα και μέσω δορυφορικών εικόνων, προκαλεί μια σπάνια αίσθηση. Όμως αυτές οι γειτονιές δεν αποτελούν την πραγματοποίηση του ονείρου "Σπίτι μου, Σπιτάκι μου", αλλά είναι πανταχού παρόντα δίκτυα οικολογικής και κοινωνικής παρέμβασης σε κλίμακα και με  συνέπειες που είναι δύσκολο να κατανοηθούν. Σε αυτά τα μέρη, η αστικοποίηση έχει περιοριστεί στην απλή κατασκευή κατοικιών. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου δημόσιες υποδομές, όπως σχολεία, πάρκα και συστήματα μεταφορών. Υπάρχουν λίγες εμπορικές δομές -όπως τράπεζες και παντοπωλεία. Ωστόσο, η ζήτηση για αυτά τα σπίτια για τις οικογένειες χαμηλού εισοδήματος συνεχίζει να αυξάνεται και οι κατασκευαστές συνεχίζουν να τα παρέχουν με εξαιρετική αποτελεσματικότητα..."

 (photos taken from photography.nationalgeographic.com & liviacorona.com)

Chania, Crete, Greece

If you liked this post, you might also like the following:

                                               

Αν σας άρεσε αυτή η δημοσίευση, πιθανότατα θα σας αρέσουν και οι παρακάτω:

Postcards From Mykonos, part 1

Thessaloniki, Greece

Midnight In Paris

 

(pre-edited photo via athotel.gr)

"Road To Nowhere" -Talking Heads

The Atlantic Ocean Road, Norway

(photo taken via tumblr.com)

Isabela Island, Galapagos, Ecuador: Heaven Is A Place On Earth!

   Isabela Island is the largest island of the Galápagos, named after Queen Isabella of Spain. Approximately 1 million years old, the island was formed by the merger of 6 volcanoes, most of which are still active, making it one of the most volcanically active places on earth.

   Isabela's rich animal and marine life is beyond compare. Isabela is home to wild tortoises, penguins, cormorants, marine iguanas, pelicans, crabs, finches, hawks, doves and one of the best places in Galapagos for viewing whales and dolphins.

   The majority of Isabela residents make their living by fishing, farming and tourism, since the island is famous for its diving, snorkeling, trekking and conservation of rare and endangered animal species sites, though the island`s unique ecosystem is seriously disturbed by tourism and pleasure boating.

                                                          

 Η νήσος Isabela είναι το μεγαλύτερο νησί των Γκαλαπάγκος και πήρε το όνομά της από τη βασίλισσα Ισαβέλλα της Ισπανίας. Ηλικίας περίπου 1 εκατομμυρίων ετών, το νησί σχηματίστηκε από τη συγχώνευση 6 ηφαιστείιων, τα περισσότερα από τα οποία είναι ακόμα ενεργά, καθιστώντας το έναν από τους πιο ηφαιστειακά ενεργούς τόπους στη γη.
    Ο πλούσιος ζωικός  κόσμος και η θαλάσσια ζωή του νησιού είναι πέρα από κάθε σύγκριση. Η Isabela αποτελεί  σπίτι για άγριες ​​χελώνες, πιγκουίνους, κορμοράνους, θαλάσσια ιγκουάνα, πελεκάνους, καβούρια, σπίνους, γεράκια, περιστέρια και ένα από τα καλύτερα μέρη στην Γκαλαπάγκος για να δει κανείς φάλαινες και δελφίνια.
    Η πλειοψηφία των κατοίκων τηςIsabela ζουν από την αλιεία, τη γεωργία και τον τουρισμό, αφού το νησί είναι διάσημος τόπος για καταδύσεις, ψαροντούφεκο, πεζοπορία και προστατευόμενες περιοχές σπάνιων και απειλούμενων ειδών, αν και το οικοσύστημα του νησιού έχει διαταραχθεί σοβαρά από τον τουρισμό και τις κρουαζιέρες αναψυχής.

Cerro Azul Volcano

Los Tuneles

Stairway to heaven...

Nazca Booby Rock

Flamingos

Giant Tortoise

Land Iguana

Galapagos Sea Lion

Galapagos Penguin

 

(photos taken from flickr.com & imgur.com)

Lake Ledro, Trentino, Italy

(photo taken from Flickr.com)

Morning In Prague

Dawn at Prague/ Χάραματα στην Πράγα

Twilight at Prague/ Αυγή στην Πράγα

Daybreak at Prague/ Ξημερώματα στην Πράγα

(photos taken via seafarers.tumblr.com)

...In Skopelos On Business (?)

(gif taken from wasifio.tumblr.com)

Waterland

Gran Canal, Venice, Italy

Multnomah Falls, Oregon, USA

(gifs taken from wasifio.tumblr.com)

The Guggenheim (NYC)

The Guggenheim Museum (NYC)

 

(photo taken via pinterest.com)

"...Take The Highway That's The Best, Get Your Kicks On Route 66..."

"Afghanistan - Touch Down In Flight" by Lucas & Salome Augustin: The Human Side of Life

      All of you, who either know us in person or have regularly followed this blog during its first year online, should be aware by now that "Round Up The Usual Suspects" is nothing but our amateur endeavor to post about anything that strikes us or stands out as genuine and intriguing. Today`s post proudly marks our first "journalistic approach" on a subject that is definitely worth sharing on the net with you all. For us, it all started when our friend Nick K. e-mailed us a one-word-message, "Afghanistan", with a link to a short film.

     Ask yourselves what truly comes to mind when you think of Afghanistan: Taliban, war, terrorism, violence, bomb explosions and pictures of military interventionn. As Wikipedia quotes about the country`s recent history: "Three decades of war made Afghanistan one of the world's most dangerous countries, including the largest producer of refugees and asylum seekers", enough years to erase any images of beauty and dignity concerning this country from global memory.

     German journalist, photographer and filmmaker Lukas Augustin, who had lived in Kabul from 2006 to 2008, volunteering for a humanitarian aid organisation, returned to Afghanistan in 2011 with his wife, photographer Salome Augustin and together they co-produced a short film entitled "Afghanistan-TouchDown In Flight". This video, just under six minutes in length, left us speechless and stunned by the power and the beauty of the intimate shots of people and landscape, the images of an Afghanistan so peaceful and different from the one shown by the western media, as well as mesmerised by the original soundtrack composed by Lisa-Maria Puy. We were so emotionally charged that we felt compelled to dig a bit deeper and try to find the story of the people behind it.

    Their rare talent to see beneath the surface was obvious. Their intention was to capture the beauty and the essence of real-life people in Afghanistan, showing the world "...that there is beauty and life in their country that is worth hoping for and not to give up on the future...", as they stated in an interview for the online edition of The AtlanticMagazine. In the same interview they also explained that: "...Afghanistan for most foreigners appears in disguise. Many westerners portray Afghans either as noble savages or evil terrorists. Why is that? In order to portray Afghanistan beyond the surface, or beyond the limited view we have on this country and its people, you need to build trust, and to get this trust you need to get on eye level with the Afghans and show them respect and sometimes just a few gestures of spending time for a few cups of tea. Learning the language during the first two years I lived there was one of the best investments I could make. It opened many homes for us and helped us to understand the views of the people... Many Afghans are disillusioned about the foreign involvement, some are even afraid to meet foreigners because they can make them become a target for the Taliban. So when we met they were often suspicious at first, but after talking with them in their language, they became much more open. Most of the images, we shot as we came across them, because we want to show pictures out of daily life as it is. We didn't want to use a narrator, instead we sometimes ask the people to look into the camera. We wanted the viewer to feel approached by the direct look but to leave it open to everybody to react on that in his own way...".

      This great short film was initially featured in the iPad edition of the Süddeutsche-Zeitung Magazin and the online edition of The Atlantic Magazine and TheWashington Post. It has grown into an enormous internet success, receiving many awards and worldwide media recognition and just recently Salome & Lukas Augustin were nominated for the CNN Journalist Award. The Germany-based filmmaker couple has also founded "Augustin Pictures" production company and has covered stories in Somalia and Congo. Their latest project is "The Hard Places", a documentary about the extraordinary journey of Dr. Tom Little, who was posthumously awarded the Presidential Medal of Freedom by U.S.A. President Obama, the highest honor bestowed upon any U.S. citizen. in recognition of his life’s work and sacrifice in Afghanistan.

     We found all these so intriguing that we decided to get in touch with Lucas & Salome Augustin, so we emailed them and to our surprise they contacted us from Kabul, Afghanistan, where they are currently shooting their latest documentary and they honoured us with their answers to a couple of our questions, exclusively for "Round Up The Usual Suspects":

     Question: We understand that there was enormous feedback and mostly positive reactions. After all this time, do you think that the part of the viewers that were negative about your work are finally convinced that behind this piece of art there was nothing hidden but the best of intentions?

     Answer: I think we got very few negative reactions on this piece. Some people for example didn't like the dolly shots but we used it in a way of having this feeling of a flight through Afghanistan. Other people were upset about the verse from Ecclesiastes that we started the film with saying that we shouldn't use a verse from the Bible in a Muslim context. We believe in the common humanity and that all people are created equal and I think we didn't try to divide the world in good and evil but we wanted to show the human side of Afghanistan that is often neglected in the Western media.

    Question (for Salome): When you finally visited Afghanistan in person, what you saw there, was it different to what Lukas had told you about this country and its people or had he succeeded in being precise in his narrations?

    Answer: I actually arrived a week earlier before Lukas came. I stayed in a very Afghan area and I visited a lot of local families that a friend of Lukas got me in touch with. I think hearing and reading about a place is always different from actually experiencing and seeing it for yourself and going there made my picture of Afghanistan much more complete.

A picture is worth a thousand words. 

Watch the amazing "Afghanistan - Touch Down In Flight" video below. 

IIf for any reason the embedded video is not working, view on Vimeo, by clicking here.

Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.

Δείτε το καταπληκτικό βίντεο "Afghanistan - Touch Down In Flight" παραπάνω.

Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν παίζει, δείτε το απευθείας στο Vimeo, πατώντας εδώ.

     Όλοι εσείς, που είτε μας γνωρίζετε προσωπικά είτε έχετε παρακολουθήσει τακτικά αυτό το blog κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της διαδικτυακής του ζωής, θα πρέπει να έχετε αντιληφθεί μέχρι τώρα ότι το “Round Up The Usual Suspects" δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η ερασιτεχνική απόπειρά μας να γράψουμε για οτιδήποτε μας εντυπωσιάζει ή ξεχωρίζει ως πρωτότυπο και ενδιαφέρον. Η σημερινή μας ανάρτηση με υπερηφάνεια σηματοδοτεί την πρώτη μας “δημοσιογραφική προσέγγιση” σε ένα θέμα που σίγουρα αξίζει να μοιραστούμε στο δίκτυο με όλους σας. Για εμάς, όλα ξεκίνησαν όταν ο φίλος μας Nίκος Κ. μας έστειλε με email ένα μονολεκτικό μήνυμα, τη λέξη "Αφγανιστάν", με ένα σύνδεσμο για μια ταινία μικρού μήκους.

     Αναρωτηθείτε τι πραγματικά σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε το Αφγανιστάν: Ταλιμπάν, πόλεμος, τρομοκρατία, βία, εκρήξεις βομβών και εικόνες στρατιωτικής επέμβασης. Όπως αναφέρεται στην Wikipedia για την πρόσφατη ιστορία της χώρας: "Τρεις δεκαετίες πολέμου έκαναν το Αφγανιστάν μια από τις πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου και την μεγαλύτερη παραγωγό προσφύγων και αιτούντων άσυλο", χρόνος αρκετός δηλαδή, ώστε να σβήσουν οι σχετικές με αυτή τη χώρα εικόνες ομορφιάς και αξιοπρέπειας από την παγκόσμια μνήμη.

    Ο Γερμανός δημοσιογράφος, φωτογράφος και σκηνοθέτης Lukas Augustin, που είχε ζήσει στην Καμπούλ από το 2006 έως το 2008 προσφέροντας υπηρεσίες ως εθελοντής σε μια ανθρωπιστική οργάνωση, επέστρεψε στο Αφγανιστάν το 2011 με τη σύζυγό του, φωτογράφο Salome Augustin και γύρισαν μαζί μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Afghanistan-TouchDown In Flight". Αυτό το βίντεο, συνολικής διάρκειας μόλις κάτω από έξι λεπτά, μας άφησε άφωνους και έκπληκτους από τη δύναμη και την ομορφιά των κοντινών πλάνων των ανθρώπων και του τοπίου, των εικόνων ενός Αφγανιστάν τόσο γαλήνιου και διαφορετικού από αυτό που προβάλλεται από το δυτικά μέσα, καθώς επίσης και μαγεμένους από το πρωτότυπο soundtrack που συνέθεσε η Lisa-Μαρία Puy. Νιώσαμε τόσο συναισθηματικά φορτισμένοι που αποφασίσαμε να σκάψουμε λίγο βαθύτερα και να προσπαθήσουμε να βρούμε την ιστορία των ανθρώπων πίσω από αυτή την ταινία.

    Το σπάνιο ταλέντο τους να βλέπουν κάτω από την επιφάνεια ήταν προφανές. Η πρόθεσή τους ήταν να συλλάβουν την ομορφιά και την ουσία της πραγματικής ζωής των ανθρώπων του Αφγανιστάν, δείχνοντας στον κόσμο "...ότι υπάρχει ομορφιά και ζωή στη χώρα τους, τέτοια που αξίζει να ελπίζουν και να μην εγκαταλείψουν για το μέλλον..." , όπως δήλωσαν σε συνέντευξή τους στην διαδικτυακή έκδοση του περιοδικούThe Atlantic. Στην ίδια συνέντευξη εξήγησαν επίσης ότι: "...το Αφγανιστάν στους περισσότερους ξένους εμφανίζεται μεταμορφωμένο. Πολλοί δυτικοί απεικονίζουν τους Αφγανούς είτε ως ευγενείς αγρίους ή ως κακούς τρομοκράτες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για να απεικονιστεί το Αφγανιστάν πέρα από την επιφάνεια ή πέρα από την περιορισμένη άποψη που έχουμε για τη χώρα αυτή και το λαό της, θα πρέπει να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη και για να λάβουμε αυτή την εμπιστοσύνη πρέπει να σταθούμε στο ίδιο ύψος με τους Αφγανούς και να τους δείξουμε σεβασμό και μερικές φορές αρκούν λίγες χειρονομίες ή να ξοδέψεις λίγο χρόνο για μερικά φλιτζάνια τσαγιού. Η εκμάθηση της γλώσσας κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών που έζησα εκεί ήταν μια από τις καλύτερες επενδύσεις που θα μπορούσα να κάνω. Άνοιξε πολλά σπίτια για εμάς και μας βοήθησε να κατανοήσουμε τις απόψεις των ανθρώπων ... Πολλοί Αφγανοί είναι απογοητευμένοι για την ξένη ανάμειξη, κάποιοι φοβούνται ακόμη και να συναντήσουν τους ξένους, επειδή μπορεί να γίνουν στόχοι για τους Ταλιμπάν.

Έτσι, όταν πρωτοσυναντηθήκαμε ήταν συνήθως καχύποπτοι, αλλά στη συνέχεια, μιλώντας μαζί τους στη γλώσσα τους, ανοίχθηκαν περισσότερο. Τα περισσότερα πλάνα τα τραβήξαμε τη στιγμή που τα αντικρίζαμε, επειδή θέλουμε να δείξουμε εικόνες από την καθημερινή ζωή όπως είναι στην πραγματικότητα. Δεν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε αφηγητή, αντί γι`αυτό ζητήσαμε μερικές φορές από τους ανθρώπους να κοιτάξουν απευθείας στην κάμερα. Θέλαμε ο θεατής να νιώσει ότι προσεγγίζεται με αμεσότητα, αλλά ταυτόχρονα ελεύθερα ο καθένας να αντιδράσει σε αυτό, με τον δικό του τρόπο .."

     Αυτή η σπουδαία ταινία μικρού μήκους αρχικά εμφανίστηκε στην έκδοση για iPad της Süddeutsche Zeitung-Magazin και στη διαδικτυακή έκδοση του The Atlantic Magazine και της TheWashington Post. Έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια επιτυχία στο ίντερνετ, λαμβάνοντας πολλά βραβεία και παγκόσμια αναγνώριση από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ μόλις πρόσφατα οι Salome & Lukas Augustin έλαβαν υποψηφιότητα για το βραβείο δημοσιογραφίας του CNN. Το ζευγάρι σκηνοθετών έχοντας ως βάση την Γερμανία ίδρυσε επίσης την δική του εταιρεία παραγωγής, την "Augustin Pictures" και έχει καλύψει ιστορίες στη Σομαλία και το Κονγκό. Το τελευταίο τους εγχείρημα είναι το "The Hard Places", ένα ντοκιμαντέρ για το ασυνήθιστο ταξίδι του γιατρού Tom Little, στον οποίο απονεμήθηκε μετά θάνατον από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, η υψηλότερη τιμή που μπορεί να αποδοθεί σε πολίτη των ΗΠΑ, σε αναγνώριση του έργου και της θυσίας της ζωής του στο Αφγανιστάν.

    Βρήκαμε όλα αυτά τόσο ενδιαφέροντα που αποφασίσαμε να έρθουμε σε επαφή με τους Lucas και Salome Augustin, στέλνοντας τους ένα σχετικό email και μας εξέπληξαν επικοινωνώντας μαζί μας απευθείας από την Καμπούλ στο Αφγανιστάν, όπου αυτή την περίοδο κάνουν γυρίσματα για το τελευταίο τους ντοκιμαντέρ, ενώ μας έκαναν την τιμή να απαντήσουν σε μερικές ερωτήσεις, αποκλειστικά για μας στο "Round Up The Usual Suspects":

    Ερώτηση: Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει τεράστια ανταπόκριση και ως επί το πλείστον θετικές αντιδράσεις. Μετά από όλο αυτό το διάστημα, πιστεύετε ότι το μέρος των θεατών που στάθηκαν αρνητικά στο έργο σας πείστηκαν τελικά ότι πίσω από αυτό την καλλιτεχνική δημιουργία δεν κρυβόταν τίποτε άλλο παρά οι καλύτερες των προθέσεων;

    Απάντηση: Νομίζω ότι είχαμε πολύ λίγες αρνητικές αντιδράσεις σε αυτό το κομμάτι. Σε μερικούς, για παράδειγμα δεν άρεσαν τα dolly shots (σ.σ. dolly shots είναι ο τεχνικός όρος για πλάνα που γυρίστηκαν με κάμερα προσαρμοσμένη πάνω σε κάποιου είδους τροχήλατη κατασκευή, πχ καροτσάκι ή αμαξίδιο, ώστε να καταγράφει ενώ κινείται πάνω σε ράγες) αλλά εμείς τα χρησιμοποιήσαμε με έναν τρόπο που να δίνει την αίσθηση μιας πτήσης μέσα από το Αφγανιστάν. Άλλοι άνθρωποι αναστατώθηκαν για το εδάφιο από τον Εκκλησιαστή με το οποίο ξεκινήσαμε την ταινία λέγοντας ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε ένα εδάφιο από την Αγία Γραφή για μουσουλμανικό περιεχόμενο. Πιστεύουμε στην κοινή ανθρωπότητα και ότι όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι και νομίζω ότι δεν προσπαθήσαμε να χωρίσουμε τον κόσμο σε καλό και κακό, αλλά θέλαμε να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά του Αφγανιστάν, που συχνά παραμελείται στα Δυτικά μέσα ενημέρωσης.

    Ερώτηση (για τη Salome): όταν επισκέφτηκες τελικά το Αφγανιστάν και εσύ η ίδια, αυτό που είδες εκεί ήταν διαφορετικό από αυτό που ο Lukas σου είχε αναφέρει για αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της ή είχε καταφέρει να είναι ακριβής στις αφηγήσεις του;

     Απάντηση: Στην πραγματικότητα κατέφθασα μια εβδομάδα νωρίτερα από τον Lukas. Έμεινα σε μια χαρακτηριστική Αφγανική περιοχή και επισκέφθηκα πολλές ντόπιες οικογένειες με τις οποίες ένας φίλος του Lukas με έφερε σε επαφή. Νομίζω το να ακούς και να διαβάζεις για έναν τόπο είναι πάντα διαφορετικό από το να βιώνεις την πραγματικότητα και από το να τον βλέπεις ο ίδιος και η επίσκεψή μου εκεί έκανε την εικόνα που είχα για το Αφγανιστάν πολύ πιο ολοκληρωμένη.

(photos taken via www.lukasaugustin.de)

Thessaloniki, Greece

Aristotelous Square, Thessaloniki, Greece

                                                         

Πλατεία Αριστοτέλους, Θεσσαλονίκη

(photo taken from glow.gr)

Castelmezzano, Italy

Castelmezzano, Italy

"...It's oh so quiet, shhh shhh,
It's oh so still, shhh shhh,
You're all alone, shhh shhh,
And so peaceful until..."

"It's Oh, So Quiet" - Bjork

                                                                                    

"...Είναι τόσο ήσυχα, σσσς, σσσς,

είναι τόσο ήρεμα, σσσς, σσσς,

είσαι ολομόναχος, σσσς, σσσς 

και τόσο γαλήνιος, μέχρι να..."

 "It's Oh, So Quiet" - Bjork

 

(photo taken via tumblr.com)

Montmartre, Paris, France

Montmartre, Paris, France

(photo taken via thefancy.com)