"Kassetofono": A Music Blog As The Soundtrack Of Your Future Memories

     As you are already aware, if you follow this blog regularly, music makes our life`s soundtrack here on Round Up The Usual Suspects and "Kassetofono" (greek for "Cassette Player") is the music blog that caught our attention recently. The idea and the message behind it is simple, yet powerful: "let music do the talking", through endless music playlists, catalogued by mood, artist or theme, that can be enjoyed online through a grooveshark player, sort of like the ones posted here in our "All In My Mind" Music Collections column.        

    Minimal and attractive in its aesthetics, this blog is all about music, greek or foreign, with the retro feeling of the mixtapes we made when we were younger and its content is truly appreciated by the pubic, judging from the fact that it has more than 30.000 likes on its Facebook page, for the time being. 

   "Kassetofono" was kind enough to post one of our music compilations, "It`s a...live" (click here for it), sent for the "Your Own Cassettes" category, as you can see pictured above, pointed by the red arrow (or click here, if you wish to see it in real), a participation that made us really happy.

Check out "The Soundtrack Of Your Future Memories" for yourselves, here...

                                                                               

     Όπως ήδη γνωρίζετε, αν παρακολουθείτε αυτό το blog τακτικά, με τη μουσική φτιάχνουμε το soundtrack της ζωή μας εδώ στο Round Up The Usual Suspects, εθισμένοι από μικροί, όταν φτιάχναμε τις πρώτες μας μουσικές συλλογές ακόμη σε κασσέτες, όπως είχαμε γράψει και σε παλιότερη ανάρτησή μας (δείτε εδώ: "Music Memories"). 
     Για τους λόγους αυτούς το "Κασετόφωνο" είναι το μουσικό blog που τράβηξε την προσοχή μας πρόσφατα. Η ιδέα και το μήνυμα πίσω από αυτό είναι απλό, αλλά ισχυρό: "αφήστε τη μουσική να μιλήσει", μέσα από ατέλειωτες μουσικές λίστες αναπαραγωγής, κατηγοριοποιημένες αναλόγως διάθεσης, καλλιτέχνη ή θέματος, τις οποίες μπορείτε να απολαύσετε διαδικτυακά μέσω ενός grooveshark player,  όπως αυτές που αναρτώνται εδώ στο Round Up The Usual Suspects στη μουσική μας στήλη "All In My Mind".
    Μίνιμαλ και ελκυστικό στην αισθητική του, αυτό το blog ασχολείται μόνο με τη μουσική, ελληνική και ξένη, με τη ρετρό αίσθητική των συλλογών σε κασέτες που κάναμε όταν ήμασταν νεότεροι και το περιεχόμενό του έχει πραγματικά εκτιμηθεί από το κοινό, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι έχει περισσότερα από 30.000 likes στη σελίδα του στο Facebook (προς το παρόν) .
    Το "Κασετόφωνο" είχε την καλοσύνη να δημοσιεύσει μια από τις μουσικές συλλογές μας, την "It`s a...live" (κάντε κλικ εδώ για αυτή), την οποία στείλαμε για την κατηγορία "Οι Κασέτες Σας", όπως μπορείτε να δείτε να απεικονίζεται ανωτέρω, με την επισήμανση του κόκκινου βέλους (ή κάντε κλικ εδώ, αν θέλετε να το δείτε στην πραγματικότητα), μια συμμετοχή που μας έκανε πραγματικά ευτυχείς.

      Ανταποδίδουμε, αφιερώνοντας στο "Κασετόφωνο" 

το "Cassette Culture" των The Smoke (για προφανείς λόγους...)

 

 

Τσεκάρετε και μόνοι σας 
"To Soundtrack Των Μελλοντικών Σας Αναμνήσεων", 
εδώ...

Αν σας άρεσε αυτή η ανάρτηση, 
πιθανοτατα θα σας αρέσει και η παρακάτω: 

"Music Memories"

Rolling Stones, 1965: A Band Innocent To Their Destiny...

   There are times when I get the impression that anything concerning 

The Rolling Stoned has been seen, said or heard... or not?

   Reposted from The Underestimator:

   23 never-before-seen photos of the Rolling Stones, taken in 1965 by an unknown photographer during the Rolling Stones American tour (in the six-member lineup), were found in a flea market by Lauren White:

    “…I obviously knew it was the Stones, but it took about a week of looking them over to realize that this was really a very unique circumstance. After extensive research, I came to find that these are unpublished, never-before-seen photos of one of the most legendary bands in rock ‘n’ roll history. Not only that, they are beautifully composed, candid, raw and perfect in every way. They really convey a band innocent to their destiny…”

                                                                                      

   Υπάρχουν στιγμές που έχω την εντύπωση πως οτιδήποτε έχει να κάνει 

με τους Rolling Stones έχει  επιδειχθεί, ειπωθεί ή ακουστεί... ή όχι;

Αναδημοσίευση από το The Underestimator:

   23 φωτογραφίες που ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν δημοσιευθεί, τραβηγμένες το 1965 από άγνωστο φωτογράφο κατά τη διάρκεια της Αμερικάνικης περιοδείας των Rolling Stones (με την εξαμελή σύνθεση), ανακαλύφθηκαν σε μια υπαίθρια αγορά από την Lauren White:

"...Προφανώς γνώριζα ότι ήταν οι Stones, αλλά μου πήρε καμιά εβδομάδα να τις κοιτάζω για να συνειδητοποιήσω ότι ήταν μια ιδιαίτερη περίσταση. Μετά από διεξοδική έρευνα, ανακάλυψα ότι ήταν αδημοσίευτες, πρωτοεμφανιζόμενες φωτογραφίες μιας από τις πιο θρυλικές μπάντες στην ιστορία του rock ‘n’ roll. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ήταν υπέροχα ισορροπημένες, φυσικές, ακατέργαστες και τέλειες με κάθε τρόπο. Πραγματικά μεταφέρουν την αίσθηση μιας μπάντας αθώας ως προς τo πεπρωμένο της..."

 (via TSY)

All In My Mind (XVI): 2 Usual Suspects 2013

Written by GUS

     Well, the time has come for the yearly roundup of this blog`s music: every music suggestion made by Round Up The Usual Suspects in 2013 is included in a compilation you can either enjoy online on the following grooveshark player or you can find here and enjoy it anyway and anytime you wish...

      By clicking on each song`s title, you can read the related post written about each song, watch a video for some of the songs or you can click on  the" music" label and discover all the music not included in the blog`s "All In My Mind" Music Compilations, which can be found here.

      This way, you can remember some of our most memorable moments in 2013, our best (by far!), as well as our worst...

       ...and if you want to remember the 2012 music roundup, check it out here.

Enjoy... 

                                                          

        Λοιπόν, έφτασε η στιγμή για την ετήσια συγκέντρωση της  μουσικής αυτού του blog: κάθε μουσική πρόταση που έγινε από το Round Up The Usual Suspects μέσα στο 2013 περιλαμβάνεται σε μια συλλογή, που  είτε μπορείτε να απολαύσετε διαδικτυακά μέσω του grooveshark player που ακολουθεί, είτε να την ανακαλύψετε εδώ και να την απολαύσετε όπως και όποτε θέλετε...

    Κάνοντας κλικ πάνω στον τίτλο του κάθε τραγουδιού, μπορείτε να διαβάσετε την αντίστοιχη ανάρτηση για κάθε ένα από αυτά, να παρακολουθήσετε ένα βίντεο για κάποια τραγούδια ή μπορείτε να κάνετε κλικ στην κατηγορία "μουσική" και να ανακαλύψετε όλη τη μουσική που δεν συμπεριλαμβάνεται στις Μουσικές Συλλογές "All In My Mind", που μπορείτε να βρείτε εδώ.

       Με αυτόν τον τρόπο, μπορείτε να θυμηθείτε μερικές από τις καλύτερες στιγμές μας για το 2013, την καλύτερή μας (μακράν!) και τη χειρότερή μας...

        ...και αν θέλετε να θυμηθείτε συγκεντρωμένη τη μουσική του 2012, δείτε εδώ...

Απολαύστε... 

Playlist 

1. "The Whole Of The Moon" - The Waterboys
2. "Criminal Art Lovers" - Northern Portrait
3. "Summer`s Gone" - The December Sound
4. "Tainted Love" - Inspiral Carpets
5. "These Boots Are Made For Walking" - The Boys Next Door
6. "Cherry Bomb" - Dakota Fanning & Kristen Stewart
7. "Stroll On" - The Yardbirds
8. "The Day That Margaret Thatcher Dies" - Pete Wylie
9. "Holidays In The Sun" - Sex Pistols
10. "Love & A Molotov Cocktail" - The Flys
11. "Road To Nowhere" - Talking Heads
12. "Baby`s On Fire" -  Brian Eno
13. "Don`t Go (Please Stay) - Spectrum
14. "Under Wraps" - Barry Adamson
15. "Au Revoir" - Xaxakes
16. "I Get Lifted" - KC & The Sunshine Band
17. "I Like London In The Rain" - Blossom Dearie
18. "Mrs Robinson" - Simon & Garfunkel
19. "We`ve Gotta Get Out Of This Place" - The Animals
20. "The Killing Moon" (acoustic) - Ian McCullouch
21. "Exitlude" - Killers

"These Boots Are Made For Walking" (Nancy Sinatra Cover) - The Boys Next Door (1978)

Isabella and mom in their UGG boots

   The Boys Next Door were Nick Cave and Mick Harvey`s first band in the pre-Birthday Party era. Their 1978 cover of Nancy Sinatra`s "These Boots Are Made For Walking" was their first single and this version definitely seems appropriate as the soundtrack of today`s post, since it`s one of Isabella`s favorites...

                                                               

Οι Boys Next Door ήταν το πρώτο συγκρότημα του Nick Cave και του Mick Harvey στην προ-Birthday Party εποχή. Η διασκευή τους του 1978 στο "These Boots Are Made For Walking" της Nancy Sinatra ήταν το πρώτο τους τραγούδι και αυτή η βερσιόν σίγουρα ταιριάζει ως το soundtrack της σημερινής ανάρτησης, μια και είναι από τα αγαπημένα της Ιζαμπέλλας...

(photo owned by www.rounduptheusualsuspects.blogspot.gr)

(I Like) London In The Rain

(photos via tumblr.com)

Norway, Land Of Giants

Gazing over a sea of clouds at Andersdalstinden (1221 msl), Norway.

Ατενίζοντας μια θάλασσα από σύννεφα στο Andersdalstinden 

(1.221 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας), Νορβηγία.

                                                                

Breathtaking view of Lake Ringedalsvatnet over Trolltunga (1.100 msl), Norway

Θεα που κόβει την ανάσα στην Λίμνη Ringedalsvatnet από το Trolltunga

(1.100 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας), Νορβηγία

(photos via & via)

The Mondrian Cake: Culinary Homage To Art

    Dutch painter Piet Mondrian is considered to be one of the founding contributors to the "De Stijl" art movement, mainly through the abstract forms of neoplasticism, which consisted of grids of vertical and horizontal black lines upon white ground and the use of the 3 primary colors (red, yellow and blue) to form compositions asymmetrically arranged. 

    His characteristic artwork influenced fashion and design and moreover became an inspiration for pastry chef Caitlin Freeman at the Blue Bottle café inside the San Francisco Museum of Modern Art, whose most famous product is a culinary homage to Mondrian`s art.

Watch how she does it in the following video:

    O Ολλανδός ζωγράφος Piet Mondrian θεωρείται ότι είναι ένας από τους θεμελιωτές του κινήματος τέχνης "De Stijl", κυρίως μέσα από τις αφηρημένες φόρμες του νεοπλαστικισμού, που αποτελούνται από κάθετα και οριζόντια πλέγματα μαύρων γραμμών σε λευκό φόντο με τη χρήση των 3 βασικών χρωμάτων (κόκκινο, κίτρινο και μπλε), σε ασύμμετρες συνθέσεις.
 
   Η χαρακτηριστική τέχνη του επηρέασε τη μόδα και το σχεδιασμό και, επιπλέον, έγινε πηγή έμπνευσης για τη σεφ ζαχαροπλαστικής Caitlin Freeman στο Blue Bottle Café μέσα στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του San Francisco, της οποίας το πιο φημισμένο προϊόν είναι ένας γαστρονομικός φόρος τιμής στην τέχνη του Mondrian.

Δείτε πως το κάνει στο βίντεο παραπάνω.

If you liked this post, you might also like the following:
                                                              
 

Αν σας άρεσε αυτή η δημοσίευση, πιθανότατα θα σας αρέσουν και οι παρακάτω:

 "Del Popolo": The World's First Mobile Pizzeria

The Temple of Pralines

 (photos via, via, via & via)

"Tainted Love" - The Inspiral Carpets (Cover)

   Reposted from The Underestimator:

 

Covered by The Inspiral Carpets in 1995

(from their UK re-issue of their cd single "Joe")

                                                        

   Αναδημοσίευση από το  The Underestimator:

Διασκευασμένο από τους Inspiral Carpets το 1995
(από την αγγλική επανέκδοσή του cd single τους "Joe")

(photo taken from 808state.com)

Mexican Suburbia Dream/Nightmare

Written by GUS

San Buenaventura housing complex in Ixtapaluca, on the Eastern part of Mexico City's Metropolitan Area

   "...In 2000, Mexican presidential candidate Vicente Fox Quesada proposed an unprecedented plan to build two million low-income homes throughout the country during his six year term... During Fox’s six-year presidency, 2,350,000 homes were built, at a rate of 2,500 homes per day..." (via)

    This amazing photo (which, at first glance, could be mistaken for a computerized drawing) of the San Buenaventura housing complex in Ixtapaluca, on the Eastern part of Mexico City's Metropolitan Area, was shot by local radio station helicopter pilot Oscar Ruiz a few years ago, when the homes of this housing project for very low income families were just beginning to be occupied and it was chosen by National Geographic as "photo of the day". Yet, according to some of the comments on this photo:

 "...This area is now a blighted slum... bars across all the doors and windows.. everything is covered in graffiti.. weeds everywhere.. houses falling apart.. the streets all have gates across them... people build chain link fence cages along the street to park their cars in..."

   Livia Corona, photographer and documentarist, explored these colossal housing developments for her "Two Million Homes for Mexico" project and speaks of the tragic reality:

"... To encounter these developments by land, by air, or even via satellite imagery, evokes a rare sensation. These are not the neighborhoods of a "Home Sweet Home" dream fulfilled, but are ubiquitous grids of ecological and social intervention on a scale and of consequences that are difficult to grasp. In these places, urbanization is reduced to the mere construction of housing. There are nearly no public amenities—such as schools, parks, and transportation systems. There are few commercial structures—such as banks and grocery stores. Yet demand for these low-income homes continues to increase and developers continue to provide them with extreme efficiency..."

                                                                       

"...Το 2000, O μεξικανός προεδρικός υποψήφιος Vicente Fox Quesada πρότεινε ένα άνευ προηγουμένου σχέδιο για την κατασκευή 2 εκατομμυρίων κατοικιών για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος σε όλη τη χώρα κατά τη διάρκεια της 6ετούς θητείας του... Κατά τη διάρκεια της εξαετούς προεδρίας του Fox, 2.350.000 σπίτια χτίστηκαν, με ρυθμό 2.500 κατοικιών κάθε μέρα..."(via)

    Αυτή η καταπληκτική φωτογραφία (την οποία, εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να περάσει κανείς κατά λάθος για ψηφιακό σχέδιο) του συγκροτήματος κατοικιών San Buenaventura στο Ixtapaluca, στο ανατολικό τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής της Πόλης του Μεξικού, τραβήχτηκε από τον πιλότο ελικοπτέρου τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού Oscar Ruiz λίγα χρόνια πριν, όταν τα σπίτια σε αυτό το πρόγραμμα στέγασης για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος είχαν μόλις αρχίσει να κατοικούνται και επιλέχθηκε από το National Geographic ως "φωτογραφία της ημέρας". Ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένα από τα σχόλια σχετικά με αυτή τη φωτογραφία:

     " ... Αυτή η περιοχή είναι τώρα μια μαραζωμένη παραγκούπολη... μπάρες σε όλες τις πόρτες και τα παράθυρα .. όλα είναι καλυμμένα με γκράφιτι .. ζιζάνια παντού... σπίτια που καταρρέουν... οι δρόμοι έχουν όλους αυτούς τους φράχτες... οι άνθρωποι στήνουν συρμάτινους κλουβιά που δένονται με αλυσίδες κατά μήκος του δρόμου για να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους μέσα..."

   Η Livia Corona, φωτογράφος και παραγωγός ντοκιμαντέρ, ερεύνησε αυτά τα κολοσσιαία  συγκροτήματα κατοικιών για το έργο της "Δύο εκατομμύρια σπίτια για το Μεξικό" και μιλάει για την τραγική πραγματικότητα :

    "...Η θέα αυτών των κατασκευών από την ξηρά, από τον αέρα ή ακόμα και μέσω δορυφορικών εικόνων, προκαλεί μια σπάνια αίσθηση. Όμως αυτές οι γειτονιές δεν αποτελούν την πραγματοποίηση του ονείρου "Σπίτι μου, Σπιτάκι μου", αλλά είναι πανταχού παρόντα δίκτυα οικολογικής και κοινωνικής παρέμβασης σε κλίμακα και με  συνέπειες που είναι δύσκολο να κατανοηθούν. Σε αυτά τα μέρη, η αστικοποίηση έχει περιοριστεί στην απλή κατασκευή κατοικιών. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου δημόσιες υποδομές, όπως σχολεία, πάρκα και συστήματα μεταφορών. Υπάρχουν λίγες εμπορικές δομές -όπως τράπεζες και παντοπωλεία. Ωστόσο, η ζήτηση για αυτά τα σπίτια για τις οικογένειες χαμηλού εισοδήματος συνεχίζει να αυξάνεται και οι κατασκευαστές συνεχίζουν να τα παρέχουν με εξαιρετική αποτελεσματικότητα..."

 (photos taken from photography.nationalgeographic.com & liviacorona.com)

Dancing With Light

   Reposted from Colossal:

   "...dancer Lucas Boirat is seen battling with various geometric forms of light that launch and morph as part of a carefully choreographed dance that marries human motion with motion graphics..."

   Αναδημοσίευση απο το Colossal:

     "... ο χορευτής Lucas Boirat φαίνεται να μάχεται με διάφορες γεωμετρικές μορφές φωτός που εκτοξεύονται και μεταμορφώνονται ως μέρος μιας προσεκτικής χορογραφίας που παντρεύει την  ανθρώπινη κίνηση με κινούμενα γραφικά..."

 (gifs by Marco-Antoine Locatelli via thisiscolossal.com)

"Summer`s Gone" - The December Sound

 

(photo taken via plasmatics-life.tumblr.com)

Chania, Crete, Greece

If you liked this post, you might also like the following:

                                               

Αν σας άρεσε αυτή η δημοσίευση, πιθανότατα θα σας αρέσουν και οι παρακάτω:

Postcards From Mykonos, part 1

Thessaloniki, Greece

Midnight In Paris

 

(pre-edited photo via athotel.gr)

"Baby`s On Fire" - Brian Eno

 

(photos via alaskaawaits.tumblr.com)

Woody Guthrie: This Machine Kills Fascists

Written by GUS

    Reposted from The Underestimator:

  “…Woody was a giant of the folk music genre. In addition to the de facto [American] national anthem of “This Land”, Woody’s songs… have been some of the most recognisable and enduring contributions to American folk music in the twentieth century… In many ways, Woody’s story is the modern American man’s story. He lived and wrote through the Dust Bowl, the Great Depression, the Second World War, and the early tensions of the Cold War…” (via)

    "…In the popular imagination, Guthrie tends to epitomize the notion of authenticity. He travelled widely during the years of the Great Depression and wrote songs about migrants living along the Columbia River, dreaming about owning the land they toiled on…” (via) 

    “…Much of his music is raw, simple, and emotionally charged – just a man and his guitar. But it was also forged in his own contentious politics and experiences travelling the country in the 1930s – a time when economic and environmental disasters (the Great Depression and Dust Bowl, respectively) ravaged the country making breadlines, Hoovervilles, and civic unrest easier to find than a decent job. Guthrie’s music may reflect that era but many of his songs, especially the anthems he wrote in support of the labor movement and other protest music, remain well-recognized and relevant today…” (via)

      Woody Guthrie, a folk icon and a radical, social activist, a singer and songwriter who influenced  musicians from Bob Dylan and Bruce Springsteen to Johnny Cash, Joe Strummer & The Clash or Lou Reed.

        He used to display the slogan phrase: “This Machine Kills Fascists” on his guitars as a manifesto of his belief in music, expressing his opposition to Fascism, an ideology he conceptualized  as a form of economic exploitation similar to slavery, denouncing fascists, particularly their leaders, as a group of gangsters who set out to rob the world (John S. Partington (2011). The Life, Music and Thought of Woody Guthrie: A Critical Appraisal.)

    Αναδημοσίευση από το The Underestimator:

     "...O Woody ήταν ένας γίγαντας της λαϊκής μουσικής. Εκτός από τον de facto [Αμερικάνικο ] εθνικό ύμνο του “This Land”, τα τραγούδια του Woody ...αποτελούν μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα και με διαρκή συμβολή τραγούδια της αμερικανικής λαϊκής μουσικής του 20ου αιώνα... Με πολλούς τρόπους, η ιστορία του Woody είναι η ιστορία του σύγχρονου Αμερικανού. Έζησε και έγραψε μέσα από το Dust Bowl, τη Μεγάλη Ύφεση, τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις αρχικές εντάσεις του Ψυχρού Πολέμου..." (via)
        "... Στην λαϊκή φαντασία, ο Guthrie τείνει να συνοψίσει την έννοια της αυθεντικότητας. Ταξίδεψε ευρέως κατά τη διάρκεια των ετών της Μεγάλης Ύφεσης και έγραψε τραγούδια για τους μετανάστες που ζούσαν κατά μήκος του ποταμού Κολούμπια και ονειρεύονταν να αποκτήσουν την γη στην οποία δούλευαν..." (via)
        "...Ένα μεγάλο μέρος της μουσικής του είναι ακατέργαστο, απλό και συναισθηματικά φορτισμένο -μόνο ένας άντρας και η κιθάρα του. Αλλά σφυρηλατήθηκε στις δικές του προκλητικές πολιτικές πεποιθήσεις και τις εμπειρίες του, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στη χώρα τη δεκαετία του 1930 -μια εποχή οικονομικών και περιβαλλοντικών καταστροφών (η Μεγάλη Ύφεση και το Dust Bowl, αντίστοιχα)  που έπληξαν τη χώρα, κάνοντας τις ουρές για συσσίτια, τις παραγκουπόλεις και τις κοινωνικές αναταραχές πιο εύκολο να βρεθούν από μια αξιοπρεπή δουλειά. Η μουσική του Guthrie μπορεί να αντικατοπτρίζει αυτήν την εποχή, αλλά πολλά από τα τραγούδια του, ειδικά οι ύμνοι που έγραψε προς υποστήριξη του εργατικού κινήματος και άλλες μουσικές διαμαρτυρίας, παραμένουν αναγνωρισμένα και σχετικα ακόμη και σήμερα..." (via)

      Ο Woody Guthrie, λαϊκό και ριζοσπαστικό είδωλο, κοινωνικός ακτιβιστής, ένας τραγουδιστής και τραγουδοποιός που επηρέασε μουσικούς από τον Bob Dylan και τον Bruce Springsteen έως τον Johnny Cash, τον Joe Strummer & τους Clash ή τον Lou Reed.
      Συνήθιζε να επιδεικνύει τη φράση σύνθημα: "Αυτή η μηχανή σκοτώνει φασίστες" στις κιθάρες του ως μανιφέστο της πίστης του στη μουσική, εκφράζοντας την αντίθεσή του στο φασισμό, μια ιδεολογία την οποία αντιλαμβανόταν ως μια μορφή οικονομικής εκμετάλλευσης παρόμοια προς τη δουλεία, καταγγέλλοντας τους φασίστες, ιδιαίτερα τους ηγέτες τους, ως μια ομάδα γκάνγκστερ που είχαν ως στόχο να ληστέψουν τον κόσμο (John S. Partington (2011). The Life, Music and Thought of Woody Guthrie: A Critical Appraisal.).

(photos via, via, via & via)