Midnight in Paris

Nothing to do with the Woody Allen film. 

Just the city we chose for our honeymoon trip...

                                                      

 Καμιά σχέση με την ταινία του Woody Allen. 

Απλώς η πόλη  που διαλέξαμε για τον μήνα του μέλιτος...

(photo taken from greensleeves-hubs.hubpages.com)

Summertime...

Click images to enlarge - Πατήστε στις εικόνες για μεγέθυνση

Zimmernann Memoir Bikini

Red Valentino

Sensi Studio Tote

Orlebar Brown Bulldog Shorts

Orlebar Brown Baron Towel

(photos taken from mrporter.com, net-a-porter.com, redvalentino.com & sensistudio.com))

Soul Therapy in Volos Style...

Written by GUS

  Feeling stressed out?  
Seeking peace 
for your troubled mind and soul?
                                            
Νιώθετε στρεσαρισμένοι;

Αναζητείτε τη γαλήνη 
για το προβληματισμένο μυαλό 
και την ψυχή σας;

Well, 
there`s the old-fashioned way...
                                     
Ε, λοιπόν, 
υπάρχει ο παραδοσιακός τρόπος...

...and there`s the Volos way!
                                  
...και υπάρχει και ο Βολιώτικος τρόπος!

Jogging uphill at Goritsa Hill, Volos, Greece,
during sunset...
                                                         
Κάνοντας τζόγκινγκ στο λόφο της Γορίτσας, στο Βόλο,
κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος...

("One flew over the Cuckoo's Nest" photos taken via photobucket.com. 

Photo of Volos named "Home" is owned by Argiris Zafeiridis and 

is taken from el.trekearth.com/gallery/Europe/Greece/photo1224853.htm)

"Vehicle" - The Ides Of March

   Since we find ourselves in a kind of retro mood, following the 1969 Grass Roots hit "I`d wait a million years" (click here for the relevant post), we move into next year: 

   In 1970 the monster hit "Vehicle" by funk rock band The Ides of March became the fastest selling single of Warner`s history, reaching 1.000.000 copies (!) and making them the opening act for Jimi Hendriχ, Janis Joplin & Led Zeppelin.

   Jim Peterick, singer, guitarist & songwriter of the band, is also the songwriter of another mega-hit "The eye of the tiger" from Survivor, his next band!

ENJOY...                       

                                                                       

   Μια και βρισκόμαστε σε ρετρό διάθεση, ακολουθώντας την επιτυχία του 1969 των Grass Roots ""I`d wait a million years" (πατήστε εδώ για τη σχετική ανάρτηση), προχωράμε στο επόμενο έτος:

   Το 1970 η γιγαντιαία επιτυχία "Vehicle" από το  funk rock συγκρότημα των The Ides of March έγινε η επιτυχία που πούλησε γρηγορότερα στην ιστορία της Warner, φτάνοντας το 1.000.000. αντίτυπα (!) κάνοντάς τους το γκρουπ που άνοιγε τις συναυλίες των Jimi Hendriχ, Janis Joplin & Led Zeppelin.

   Ο Jim Peterick, τραγουδιστής, κιθαρίστας και συνθέτης της μπάντας, είναι επίσης ο συνθέτης μιας άλλης σούπερ επιτυχίας, του "The eye of the tiger" των Survivor, που ήταν η επόμενη μπάντα του! 

ENJOY...

(photo taken via 2or3lines.blogspot.com)

What Comes to Mind?

  

What comes to mind? 

Have a great summer

or maybe...

is it too late to save this country (from drowning...)

                                                       

Τί έρχεται στο μυαλό; 

Να έχουμε ένα καλό καλοκαίρι 

ή ίσως...

είναι άραγε αργά για να σωθεί αυτή η χώρα (από πνιγμό...)

(photo taken via workitmom.com)

Movie of the Week: "Motorcycle Diaries" (2004)

   Our post about Derringer vintage motorcycles (click here) reminded us of this film as movie of the week. 

    There is not much to be said about this movie, that hasn`t already been said: "Motorcycle Diaries" is the road trip of 23-year-old Ernesto Guevara across Latin America which broadened his horizons and planted the seed of his transformation into the radical rebel and politician, known as "Che". 

    Based on his memoirs and with the role of "Che" played powerfully by Gael Garcia Bernal, this is a great film about a personal journey that had impact on his life and world history...

Watch the trailer in the following video:

                                                                                             

  Η ανάρτησή μας για τις vintage μοτοσυκλέτες Derringer (πατήστε εδώ) μας θύμισαν αυτό το φιλμ ως ταινία της εβδομάδας. 

   Δεν υπάρχουν πολλά να ειπωθούν για την ταινία αυτή, που δεν έχουν ήδη ειπωθεί: "Τα Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας" είναι το ταξίδι του 23χρονου Ernesto Guevara στην Λατινική Αμερική που διεύρυνε τους ορίζοντές του και φύτεψε τον σπόρο της μεταμόρφωσή του στον ριζοσπαστικό επαναστάτη και πολιτικό, που έγινε γνωστός ως "Τσε".

   Βασισμένο στις αναμνήσεις του και με τον ρόλο του "Che" ερμηνευμένο δυναμικά από τον Gael Garcia Bernal, αυτή είναι μια σπουδαία ταινία για ένα προσωπικό ταξίδι που είχε αντίκτυπο στη ζωή του και στην παγκόσμια ιστορία...

Δείτε το τρέιλερ στο παρακάτω βίντεο:

(photo taken from utv3.com)

Derringer Vintage Motorcycles

    Derringer Cycles is a company that specializes in customised and handmade 1920`s vintage style motorcycles. 

    These elegant mopeds come in a variety of colours and stand out as a stylish means of urban transport which definitely make heads turn, as well as hit the road with their 4-stroke 49cc engine, which give you an acceleration of 35 or 40mph.

                                                                        

   Η Derringer Cycles είναι μια εταιρεία που ειδικεύεται στις κατόπιν παραγγελίας και χειροποίητες σε παλιό στυλ της δεκαετίας του 1920 μοτοσυκλέτες. 

    Αυτά τα κομψά μοτοποδήλατα βγαίνουν σε ποικιλία χρωμάτων και ξεχωρίζουν ως στυλάτα μέσα αστικής μεταφοράς, που σίγουρα κάνουν τα κεφάλια να γυρίζουν στο πέρασμά τους, όπως επίσης σας βγάζουν στο δρόμο με τον 4χρονο κινητήρα των 49 cc που δίνει μια τελική των 55-65 χλμ.

(photos taken from derringercycles.com)

Squish Studio in Fogo Island by Saunders Architecture

   Squish Studio by Norway-based Canadian Architect Todd Saunders is situated in Fogo Island, Canada, in the coast of North Atlantic. The west and east walls of this compact and trapezium shaped building are extended in order to protect it from the Atlantic winds. Of course, as it is demanded, this studio follows all the environmental guidelines, so it is powered by solar panels.
   At night, with its soft light glowing from inside, it definitely stands out like a lonely lighthouse taming the elements of nature...

                                                                                   

   Το Squish Studio του Καναδού αρχιτέκτονα, που δραστηριοποιείται στη Νορβηγία, Τodd Saunders βρίσκεται στο νησί Fogo στον Καναδά, στις ακτές του Βόρειου Ατλαντικού. Το συμπαγές σε τραπέζιο σχήμα κτίσμα μεγαλώνει από τη δυτική και ανατολική πλευρά του με τέτοιο τρόπο, ώστε  να προστατεύει το κτίσμα από τους ανέμους του Ατλαντικού. Και φυσικά όπως αρμόζει σε ένα τέτοιο studio ακολουθούνται όλες οι περιβαλλοντολογικές αρχές με ηλεκτροδότηση από ηλιακούς συλλέκτες.
   Το βράδυ, με τον απαλό φωτισμό από το εσωτερικό του, σίγουρα ξεχωρίζει σαν μοναχικός φάρος που τιθασεύει τα στοιχεία της φύσης...

(photos taken from saunders.no)

Special thanks to a special friend for his special gift

Thank  you  Michael,

LIA  &  GUS

(photo taken from conorpdempsey.com)

All in my mind (V): The Atrium Club

Written by GUS

   This is the 5th collection of this blog`s music column "All in my mind", this time entitled "The Atrium Club", after the previous 4: 

• "Around the world in 12 songs", 
• "Take Cover!", 
• "Take a Roadtrip..." & 
• "Sonic Drive-in".

   The truth is that I couldn`t wait any longer: It`s been years since I`ve longed to complete my "Atrium" project and now, through this blog, I`ve been given the chance to present to you a really special collection of songs from the club that marked my adolescence. "The Atrium" was the right place to be at that time, in late `80`s-early `90`s in Volos, and definitely taught us to love music, any kind of music, rock `n roll, soul, punk, hip-hop, rave/techno, manchester, indie or pop, since the sounds coming from that basement club clearly proved that music has no limits. 

   Thanks to GUS K. & JOHN F., the father figures, as I like to call them, of that successful project, who trusted some of us as amateur DJs behind the decks (I still remember how much I enjoyed playing music with the popular at that time in the DJ world  Technics MK2 Series Turntables), I made a teenage dream come true and I had a once-in-a-lifetime-experience, for which I `ll always be thankful.

    I have included 52 hits of the 1989-1991 Atrium Era in the following 2 playlists, which stand out as my personal favourites of the time.

   This definitely goes out to both of these guys and to anyone who understands what the Atrium was about...

   I have to remind you that "... in this blog`s music column a fictional collection is offered, with its cover, fully conceived by me, not for downloading but only for listening (and that`s why it`s entitled "All in my mind"!!!), in the form of a playlist, through the Grooveshark player.

   The speed of transitions from song to song or any "crashes" depend on the speed of your internet connection..."

Just click on "play" and enjoy...

                                                                                                  

  Αυτή είναι η 5η συλλογή της μουσική στήλης του blog "All in my mind", αυτή τη φορά με τίτλο "The Atrium Club: The Sound of the Underground", μετά τις προηγούμενες 4:

• "Around the world in 12 songs", 
• "Take Cover!", 
• "Take a Roadtrip..." &
• "Sonic Drive-in". 

   Η αλήθεια είναι δεν μπορούσα να περιμένω άλλο: Εδώ και χρόνια επιθυμούσα να ολοκληρώσω το σχέδιο "Atrium" και τώρα, μέσα από το blog αυτό, μου δίνεται η ευκαιρία να σας παρουσιάσω μια πραγματικά ξεχωριστή συλλογή τραγουδιών από το club που σημάδεψε την εφηβεία μου. Το "Atrium" ήταν το σωστό μέρος να πηγαίνει κανείς εκείνη την εποχή, τέλη του `80-αρχές του `90 στο Βόλο, και σίγουρα μας δίδαξε να αγαπάμε τη μουσική κάθε είδους, rock `n roll, soul, punk, hip-hop, rave/techno, manchester, indie ή pop, αφού οι ήχοι που έβγαιναν απο το υπόγειο αυτό club ξεκάθαρα αποδείκνυαν ότι η μουσική δεν έχει όρια.
   Δεν είναι τυχαίο ότι συμπεριλάβαμε το Atrium στα TOP-3 BARS των `90`s, όπως μπορείτε να διαβάσετε και σε παλιότερη σχετική ανάρτησή μας, πατώντας εδώ.

   Χάρις στους GUS K. & JOHN F. τις πατρικές φιγούρες, όπως μου αρέσει να τους αποκαλώ, αυτού του επιτυχημένου έργου, που εμπιστεύτηκαν κάποιους από εμάς, ως ερασιτέχνες DJs πίσω από τις κονσόλες (ακόμη θυμάμαι πόσο απολαυστικό ήταν να παίζει κανείς μουσική με τα δημοφιλή τότε στον κόσμο των DJs πικάπ Technics MK2 Series), έκανα ένα εφηβικό όνειρο πραγματικότητα και είχα μια μοναδική εμπειρία ζωής για την οποία θα είμαι πάντα ευγνώμων.

   Έχω συμπεριλάβει 52 επιτυχίες της περιόδου 1989-1991 του Atrium στις παρακάτω 2 λίστες αναπαραγωγής, που ξεχωρίζουν ως οι προσωπικά αγαπημένες μου εκείνης της εποχής.

   Αυτό αφιερώνεται σίγουρα σε αυτούς τους 2 τύπους και σε κάθε έναν που καταλαβαίνει τί ήταν το Atrium...

     Θυμίζω ότι: "...σε αυτή τη στήλη προτείνεται μια πλήρης κατά φαντασίαν συλλογή, με το εξώφυλλό της, εξ ολοκλήρου έμπνευσής μου, χωρίς όμως να προσφέρεται για downloading, αλλά μόνο για ακρόαση (γι` αυτό εξάλλου και η στήλη ονομάζεται "All in my mind"!!!), με τη μορφή μιας playlist, μέσω του player του Grooveshark.
  Η ταχύτητα εναλλαγής των τραγουδιών ή τυχόν "κολλήματα" θα εξαρτώνται από την ταχύτητα της σύνδεσής σας." 

Εσείς απλά πατήστε το play και απολαύστε.

Playlist 1

1. "Suboceana" - Tom Tom Club
2. "Underwaterboys" - Shriekback
3. "Vicious" - Lou Reed
4. "Don`t be afraid of the dark" - Robert Cray
5. "Tribute (Right on)" - The Pasadenas
6. "Bow down" - The Housemartins
7. "Mala Vida" - Mano Negra
8. "Love shack" The B-52`s
9. "In the Dutch mountains" - The Nits
10. "Liniv` on the edge of the night" - Iggy Pop
11. "Only a memory" - The Smithereens
12. "Goo goo muck" - The Cramps
13. "Misirlou" - The Last Drive
14. "Brand new Cadillac" - The Clash
15. "20th century boy" - T-Rex
16. "Baby, I don`t care" - Transvision Vamp
17. "Crash" - The Primitives
18. "Ooh-I like it" - The Creeps
19. "Groove is in the heart" - Deee-Lite
20. "I`m too sexy" - Right said Fred
21. "Hello" - The Beloved
22. "Crazy" - Seal
23. "Dub be good to me" - Beats International
24. "Tom` Dinner" - Suzan Vega ft DNA
25. "Only love can break your heart" - Saint Etienne
26. "Hippy chick" - Soho

                                                                                     

Playlist 2

1. "Strawberry fields forever" - Candy Flip
2. "I`m free" - The Soup Dragons
3. "Loaded" - Primal Scream
4. "All together now" - The Farm
5. "Sit down" - James
6. "Shine on" - The House Of Love
7. "The only one I know" - The Charlatans
8. "Unbelievable" - EMF
9. "Kinky Afro" - Happy Mondays
10. "Right hera, right now" - Jesus Jones
11. "Fool`s gold" - The Stone Roses
12. "Infinity" - Guru Josh
13. "3 am eternal" -KLF
14. "Theme from S-Express" - S-Express
15. "Beat dis" - Bomb The Bass
16. "French kiss" - Lil Louis
17. "Welcome" - Gino Latino
18. "Numero Uno" - Starlight
19. "The only way is up" Yazz & The Plastic Population
20. "Set a drift on memory bliss" - P.M. Dawn
21. "Eye know" - De La Soul
22. "White lines" - Grandmaster Flash
23. "Wild thing" - Tone Loc
24. "Mama said knock you out" - LL Cool J
25. "Fight the power" - Public Enemy
26. "Paid in full" - Eric B. & Rakim

(photo owned by rounduptheusualsuspects.blogspot.com)

A "Hot" Fashion Trend: Wearing Various Bracelets

Click images to enlarge - Πατήστε στις εικόνες για μεγέθυνση

   A fashion trend that is visually interesting is wearing many bracelets of different style on one hand or on both. Although it`s contrary to "less is more", which is my motto, I`m seriously thinking of experimenting on this new fashion"game"...

                                                                                    

   Μια τάση της μόδας που παρουσιάζει οπτικό ενδιαφέρον είναι τα πολλά και διαφορετικού ύφους βραχιόλια φορεμένα στο ένα χέρι ή και στα δύο.  Και παρόλο που είναι ακριβώς το αντίθετο του ''less is more'' που είναι το προσωπικό μου πιστεύω, σκέφτομαι πολύ σοβαρά να επιχειρήσω να πειραματιστώ με αυτό το νέο ''παιχνίδι'' της μόδας ...

(photos taken from songofstyle.blogspot.com)

David Hockney`s Swimming Pools

A Bigger Splash, 1967

   David Hockney has been called "Britain`s greatest living artist" but he has stated that this has no meaning to him. The truth is that this painter, draughtsman, printmaker, stage designer and photographer is considered to be one of the pioneers of the British Pop Art movement from the `60`s and certainly remains one of the most highly respected artists of his generation. 

   His swimming-pool-themed work has become iconic in paintings, as well as photocollages etc.

                                                                               

    Ο David Hockney  έχει χαρακτηριστεί "ο σπουδαιότερος εν ζωή Βρετανός καλλιτέχνης", αλλά ο ίδιος έχει δηλώσει ότι αυτό δεν έχει νόημα γι`αυτόν. Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο ζωγράφος, χαράκτης, σκηνογράφος και φωτογράφος θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του κινήματος της Pop Art στη Βρετανία πίσω στη δεκαετία του `60 και σίγουρα παραμένει ένας από τους πλέον αξιοσέβαστους καλλιτέχνες της γενιάς του.

     Η δουλειά του με θεματολογία τις πισίνες έχει γίνει εμβληματική τόσο σε πίνακες, όσο και σε φωτομοντάζ κλπ.

Portrait of an Artist (Pool with two figures), 1972

Nick Wilder, 1966

Three-Panel Diving Board, 1978

A Large Diver, 1978

Ian Swimming, 1982

(photos taken from hockneypictures.com & artvalue.com)

Alfons Hochhauser: The Last of the Mythical Centaurs

Written by GUS

   Δεν πέρασαν πολλές μέρες  που διάβασα μια είδηση, η οποία με αναστάτωσε: Στη Μονεμβασιά 2 Έλληνες ξυλοκόπησαν 78χρονο Ολλανδό που ζει εκεί από τις αρχές της δεκαετίας του `90, γιατί τον πέρασαν  για... Γερμανό (δείτε εδώ το άρθρο για λεπτομέρειες)! Τα ρατσιστικά κίνητρα της επίθεσης ελέγχονται, όμως γύρω μας τα σημάδια δεν είναι θετικά και φοβάμαι πλέον να σκεφτώ οτι θα μπορούσε να παρεκτραπεί η κατάσταση προς τέτοιες κατευθύνσεις

   Το σίγουρο είναι πως ο Ποινικός Κώδικας θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει και την βλακεία στα αδικήματα για τα οποία προβλέπει τιμωρία, και μάλιστα με ποινή ισόβιας κάθειρξης για περιπτώσεις όπως αυτή των δυο δραστών...

    Ίσως από την άλλη να με επηρέασε το γεγονός ότι μόλις τελείωσα την ανάγνωση ενός βιβλίου, με θέμα της ζωή του Alfons Hochhauser, ενός θρυλικού αυστριακού φιλέλληνα που έζησε στα μέρη μας και λάτρεψε όσο λίγοι Έλληνες αυτόν τον τόπο.

  Στο βιβλίο του "Ποιος θυμάται τον Αλφόνς" ο Βολιώτης συγγραφέας Κώστας Ακρίβος καταπιάνεται με το μυστήριο της ζωής και του έργου του  Αυστριακού Αλφόνς Ανδρέα Χοχάουζερ, που σε ηλικία 16 ετών εγκατέλειψε την εύπορη οικογένειά του στην Αυστρία, για να περιπλανηθεί, ζώντας μια μποέμικη ζωή από τις Άλπεις στη Βενετία, στην Ισπανία, στη Ριβιέρα, στη Βόρεια Αφρική, στην Τουρκία και να καταλήξει το 1926 στο Πήλιο, το οποίο επιλέγει μαγεμένος από τον επίγειο παράδεισο που ανακαλύπτει.

   Ποιος ήταν ο Alfons, Αλφόν για τους φίλους του; Κατά την wikipedia ήταν πρωτοπόρος του εναλλακτικού τουρισμού στην Ελλάδα και μελετητής των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Για άλλους ήταν ψαράς, δάσκαλος και ποιητής. Μυθικός αυστριακός "μπήτνικ" για το φίλο μας blogger derlandstreicher. Η αντισυμβατική του ζωή είχε πολλές πτυχές, σίγουρα και κάποιες σκοτεινές και προκάλεσε πολλά σχόλια, καθώς ανακατεύτηκε με ποικίλες δραστηριότητες: σύμφωνα με μαρτυρίες ανακάλυψε το άγαλμα του αρχαίου θεού που κοσμεί το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, χαρτογράφησε τις θάλασσές μας και μπλέχτηκε σε ιστορίες αρχαιοκαπηλίας και σε ανεξιχνίαστες δολοφονίες,  έφτιαξε ξενώνες  στο Πήλιο, όπου φιλοξένησε την ελίτ της εποχής, από πρίγκιπες και εργοστασιάρχες μέχρι τη Γκρέτα Γκάρμπο, ενώ υποχρεώθηκε κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου να φορέσει τη στολή των Ναζί. Ήταν κατάσκοπος, playboy ή απλώς ένας σύγχρονος Οδυσσέας, ο τελευταίος των μυθικών Κενταύρων ο οποίος θέλησε να γίνει ο 13 θεός των αρχαίων Ελλήνων, που τόσο θαύμαζε;

   Σύμφωνα με μια μαρτυρία προς τον συγγραφέα "...Ο Αλφόν πέρασε τη ζωή του για να φτιάξει καλύτερο τον κόσμο. Να αλλάξει όσα δεν του άρεσαν. Και πρώτα απ` όλα να αλλάξει τον άγριο εαυτό του...".

   Κι ο θάνατός του; Κι αυτός μυστηριώδης όπως κι ολόκληρη η ζωή του, αλλά ταιριαστός με αυτή. Πέθανε ανάμεσα στους θεούς και στους μύθους του Πηλίου, κατακτώντας το ύψιστο αγαθό της ελευθερίας και της λύτρωσης "...με μια διαδικασία που δεν χωράει σε λέξη, που δεν έχει βρει ακόμη τη λέξη της..."

   Ο ίδιος πρόλαβε να γράψει "...Βλέπω ξανά πόσο όμορφος είναι ο τόπος που διάλεξα να ζήσω, γι`αυτό και θέλω να του παραδώσω την τελευταία μου πνοή..."

   Ένας από αυτούς που συνάντησε ο συγγραφέας δεν τολμά να τον συγκρίνει με τους Έλληνες. Λέει γι`αυτόν "...O Αλφόν ήταν θαυμάσιος άνθρωπος, καμιά σχέση με εμάς τους Έλληνες. Ντόμπρος και νταής..."!!! 

    Ο Alfons Hochhauser υπήρξε σίγουρα μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και με τη ζωή του έδωσε άφθονο υλικό για ένα άκρως ενδιαφέρον βιβλίο. Για τους Βολιώτες, δε, υπάρχουν πολλές αναφορές σε γνώριμους τόπους, γεγονός που δημιουργεί μια ιδιαίτερη αμεσότητα και οικειότητα, ενώ διάφορα γνώριμα σε εμάς πρόσωπα παρελαύνουν από τις σελίδες του, τα οποία όμως μπορούν να αναγνωριστούν από τους μυημένους, ακόμη κι αν ο συγγραφέας έχει αλλοιώσει την ταυτότητά τους (ας να πάρουμε ένα ...τυχαίο παράδειγμα: Βολιώτης δικηγόρος, που "...έχει οργώσει όλη την Ελλάδα, είναι συνεργάτης στα καλύτερα ταξιδιωτικά περιοδικά..." με μυθιστορηματικό όνομα που παραπέμπει -όχι τυχαία- σε μέρα της εβδομάδας! Ποιος να ` ναι, άραγε, ποιος να` ναι...)

(photo taken from alfons-hochhauser.de)

The Extraordinary Monsieur Sebastien Tellier in Eurovision 2008

   Sebastien Tellier is a famous French singer and songwriter of electronic pop music. The talented Parisian artist, responsible for what many consider as the "greatest love song of all times", the erotic anthem "La Ritournelle", is well known for his eccentric and provocative -to the point of self-parody- behaviour but this bizarre playboy is internationally acknowledged as a gifted poet and musician of the French electronic music scene, along artists like Air and Daft Punk.

   Anyone familiar with this strange but charismatic persona should expect the unexpected, so it was not really a surprise that Sebastien Tellier was chosen as France`s official entry for 2008 Eurovision Contest. Those who already knew him, immediately got the hidden message: It was the country`s attempt to make fun of this not highly respected music contest. The rest of us were introduced to the weird world of Sebastien Tellier with this catchy too-good-for-Eurovision electronic pop tune "Divine", when he appeared on stage in a children`s car and sang part of the song in a "Donald Duck" voice, after inhaling helium!

Enjoy him in the following video from his Eurovision appearance...

                                                                           

    Ο Sebastien Tellier είναι ένας διάσημος Γάλλος τραγουδιστής και συνθέτης ηλεκτρονικής ποπ μουσικής. Ο ταλαντούχος Παριζιάνος καλλιτέχνης, υπεύθυνος γι`αυτό που πολλοί αποκαλούν "το σπουδαιότερο τραγούδι αγάπης όλων των εποχών", τον ερωτικό ύμνο "La Ritournelle", είναι γνωστός για την εκκεντρική και προκλητική -σε σημείο αυτοπαρωδίας- συμπεριφορά, όμως αυτός ο παράξενος playboy είναι διεθνώς αναγνωρισμένος ως ένας προικισμένος ποιητής και μουσικός της Γαλλικής ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής, μαζί με καλλιτέχνες όπως οι Air και οι Daft Punk.

   Όσοι είναι εξοικειωμένοι με αυτήν την παράξενη, αλλά χαρισματική  προσωπικότητα πρέπει πάντα να αναμένουν το αναπάντεχο, επομένως δεν ήταν πραγματικά έκπληξη που ο Sebastien Tellier  επιλέχθηκε ως η επίσημη συμμετοχή της Γαλλίας για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 2008. Όσοι τον γνώριζαν ήδη, αμέσως πήραν το μήνυμα: Ήταν η απόπειρα της χώρας να κάνει πλάκα με αυτόν τον διαγωνισμό τραγουδιού που δε χαίρει ιδιαιτέρου σεβασμού. Οι υπόλοιποι γνωρίσαμε τον παράξενο κόσμο του Sebastien Tellier, με το "πιασιάρικο" υπερβολικά-καλό-για-τη-Eurovision ηλεκτρονικό  ποπ κομμάτι "Divine", όταν εμφανίστηκε επί σκηνής μέσα σε ένα παιδικό αυτοκίνητο και τραγούδησε μέρος του τραγουδιού με φωνή "Donald Duck", αφού πρώτα εισέπνευσε ήλιον!

Απολαύστε τον στο παρακάτω video από την εμφάνισή του στη Eurovision...

(photos taken from contactmusic.com & luckynumbermusic.com)