Rock `N Roll Tales (V): We Are The Mods...

Written by GUS

   Η Βρετανία σίγουρα μπορεί να θεωρηθεί η μητέρα γη πολλών νεανικών κινημάτων του 20ου αιώνα: Δανδήδες, Teddy Boys, Mods, Punks, Skinheads, Ravers είναι μερικές από τις νεανικές υποκουλτούρες, τα "υπόγεια ρεύματα" τα οποία  σε διαφορετικές εποχές η νεολαία υιοθέτησε για να κάνει την επανάστασή της. Κοινά γνωρίσματα όλων αυτών των νεανικών κινημάτων είναι ότι ξεκινούσαν με πραγματικά ριζοσπαστικό πνεύμα, που εκφραζόταν μέσα από κώδικες όπως πχ το στυλ, το ξεχωριστό ντύσιμο, την ιδιαίτερη μουσική του κάθε κινήματος, όμως όταν σταδιακά υιοθετούνταν από όλο και περισσότερους και γινόταν μόδα, καθώς έμπαιναν στο παιχνίδι και οι εταιρείες για να προωθήσουν τα διάφορα προϊόντα τους τους, πάντοτε νομοτελειακά οδηγούνταν σε εκφυλισμό και παρακμή.

   Ένα τέτοιο νεανικό κίνημα, που επηρέασε αρχικά τη βρετανική και γενικότερα την ευρωπαϊκή  νεολαία από τα τέλη των `50s μέχρι τα μέσα των `60s ήταν και οι MODS. Ο όρος mod προέρχεται από τον όρο modernist, που περιέγραφε τον νέο των fifties που σύχναζε σε clubs της εποχής ακούγοντας μοντέρνα jazz και ντυνόταν με στυλάτα ρούχα, επηρεασμένα από την ιταλική μόδα. Οι mods δεν σύχναζαν σε pubs, αλλά σε coffe bars, επειδή τα τελευταία έκλειναν νωρίς το πρωί. Εκεί σύχναζαν και νεαροί Λονδρέζοι beatniks, ακούγοντας jazz, και καλλιτέχνες και φοιτητές σχολών Καλών Τεχνών, που έβρισκαν ελκυστικό τον γαλλικό κινηματογράφο και τα λαμπερά περιοδικά ιταλικής μόδας. Η μίξη στοιχείων από όλες αυτές τις κουλτούρες και η μεταπολεμικά αυξανόμενη καταναλωτική δυναμική αυτής της ανήσυχης μερίδας της νεολαίας δημιούργησε ένα δυναμικό νεανικό ρεύμα, οι οπαδοί του οποίου μοιράζονταν ως κοινά γνωρίσματα την αγάπη τους για τη μόδα, την μουσική, τις βέσπες, το clubbing και το χορό.  

  Οι περισσότεροι mods της εποχής, καθώς τελείωναν τα `50s και μπαίναμε στα λαμπερά swinging `60s, ήταν κοινωνικά ανερχόμενοι ανεξαρτήτως κοινωνικής προέλευσης, συνήθως απασχολούνταν σε βαρετές δουλειές γραφείου όλη την εβδομάδα, που όμως τους εξασφάλιζαν τη δυνατότητα να αγοράζουν το στυλ τους, ζώντας στην πραγματικότητα για το Σαββατοκύριακο.

   Υιοθέτησαν ως "στολές", τα μεν αγόρια, τα ιταλικά σοφιστικέ στενά κοστούμια, τις λεπτές γραβάτες, τα στρατιωτικά πανωφόρια (parkas), τα Fred Perry πόλο σπορ μπλουζάκια και τα δερμάτινα μυτερά μποτίνια, τα δε κορίτσια τις κοντές μίνι φούστες, τα μοχέρ υφάσματα, το ανδρόγυνο στυλ και τα κοντά κουρέματα. Λόγω της καταναλωτικής τους δύναμης οδήγησαν σε άνθηση των μπουτίκ της εποχής.

   Αγαπημένο μέσο μετακίνησης και σήμα κατατεθέν: Οι βέσπες, τις οποίες μπορούν να εξατομικεύουν, παρεμβαίνοντας στην κατασκευή τους, ενώ επιπλέον τους παρείχαν προστασία για τα ακριβά ντυσίματά τους από τα νερά, τις λάσπες και τα λάδια.

   Ιδιαίτερη σημασία έδιναν και στη μουσική. Τα αγαπημένα ακούσματά τους ήταν κατά βάση τα R&B, η ρυθμική και χορευτική αμερικανική soul, η τζαμαϊκανής προέλευσης ska, το μουσικό ιδίωμα της northern soul, αλλά και ο χαρακτηριστικός ήχος από βρετανικές μπάντες, όπως οι Small Faces, οι Creation και οι Who. Κατά την περίοδο αυτή και με τους mods να πρωτοστατούν ως μανιώδεις clubbers, στις αρχές των `60s εμφανίζονται όχι τυχαία και οι πρώτες ντισκοτέκ, με την πρωτοτυπία ότι εκεί δεν έπαιζαν συγκροτήματα, αλλά DJs που άλλαζαν 45άρια δισκάκια! Τις διαθέσεις για έξαλλη διασκέδαση πολλές φορές συνόδευε και η λήψη ναρκωτικών, κυρίως αμφεταμινών, που τότε ήταν ακόμη νόμιμες και χρησιμοποιούνταν για να ενισχύσουν τις αντοχές τους και τη διάθεση για πολύωρο χορό και ολονύκτια διασκέδαση.

  Και φυσικά, όπως κάθε νεανικό κίνημα και αυτό των mods είχε τους αντιπάλους του: οι Rockers, λάτρεις της μοτοσυκλέτας, των μαύρων δερμάτινων και του rock & roll,  (σκεφτείτε τον Marlon Brando στον "Ατίθασο") ήταν οι ορκισμένοι εχθροί των mods, που απεχθάνονταν ότι πρέσβευε η mod φιλοσοφία. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ομάδες εκατοντάδων ή και χιλιάδων Mods και Rockers συνεπλάκησαν και προκάλεσαν αναταραχές σε τουριστικά θέρετρα όπου συνέρρεαν για να περάσουν τα Σαββατοκύριακά τους. Ιστορικές έμειναν οι συμπλοκές τους το 1964 στο Clacton, στο Margate και στη "Μάχη του Brighton", όπου χρησιμοποιήθηκαν πάσης φύσεως πολεμοφόδια, από αλυσίδες μηχανών και μαχαίρια μέχρι και ξαπλώστρες παραλίας...

   Όταν οι εταιρείες μπήκαν στο παιχνίδι για να εκμεταλλευτούν τη μόδα και όλη η κουλτούρα των mods εμπορικοποιήθηκε, ήρθε και η παρακμή του κινήματος, που απέμεινε τεχνητό και στυλιζαρισμένο, ενώ άλλα νεανικά ρεύματα έκαναν δυναμικά την εμφάνισή του ανάμεσα στις προτιμήσεις της νεολαίας. Αργότερα, το mod στυλ αναβίωσε και πάλι σε μεταγενέστερες εποχές, ενώ στοιχεία του επανέρχονται κατά περιόδους στη μόδα.
   Ταινία-σταθμό για το mod κίνημα αποτέλεσε το "Quadrophenia", που πιστά αποτυπώνει το στυλ, το ντύσιμο και τη μουσική των mods, ακόμη και τις ιστορικές συμπλοκές τους με τους rockers, με την υπέροχη μουσική των Who. Στο παρακάτω video μπορείτε να δείτε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, με την παρέα του πρωταγωνιστή να διασκεδάζει σε club, όπου εμφανίζεται και ο Sting!

(photos taken from flickr.com, jackthatcatwasclean.blogspot.com, thestyleking.com, tumblr.com & art.co.uk)